Thursday, June 21, 2012

அல் ஜன்னத்தின் இறுதி நபித்துவம்


அல் ஜன்னத் இதழில் ஒரு கேள்வியும் அதற்க்கான் பதிலும் இடம் பெற்றுள்ளது. அந்தக் கேள்வி திருத்தப்பட வேண்டியதும் அதற்க்கான பதில் மறுக்கப்படவேண்டியதுமாகும்

"3:81, 33::7  வசனங்கள் நபிகள் நாயகத்துக்குப் பின் வேறு நபிமார்கள் வரமுடியும் எனக் கூறுவதாக என் நண்பர் வாதிடுகிறார் இது சரியா? என்பதுதான் கேள்வி.

ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின் திருக்குரானுக்கும், ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கும் மாற்றமான வேறு நபிமார்கள்  வரமுடியும் என எந்த முஸ்லிமும் நம்பவில்லை. ஆயினும் திருக்குரானுக்கும், ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் சுன்னத்திற்கும் உட்பட்டவராக இந்த முஸ்லிம் சமுதாயத்தில் ஈசா நபி தோன்றுவார்கள் என எல்லா முஸ்லிம்களும் நம்புகின்றனர். அது குறித்து முன்னறிவிப்புகள் திருக்குரானிலும். ஹதீஸிலும் நிறைய உள்ளன. இதனை எந்த முஸ்லிமும் மறுக்க முடியாது.

3:81, 33:7 வசனங்கள் இந்த கருத்தை வலியுறுத்துபவையாகவே உள்ளன. அதாவது உங்களுக்கு வேதமும் ஞானமும் வழங்கப்பட்ட பின் உங்களிடமுள்ள அந்த வேதத்தையும் ஞானத்தையும் மெய்ப்பிப்பவரான ஒரு தூதர் உங்களிடம் வந்தால் அவரை ஏற்றுக்  அவருக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என எல்லா நபிமார்களிடமும் உறுதி மொழி வாங்கியதாக 3:81 வசனத்தில் அல்லாஹ் கூறுகிறான். அந்த உறுதிமொழியையே ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமும் வாங்கியதாக 33:7 வசனம் கூறுகிறது. எனவே திருக்குரானுக்கும் ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கும் கட்டுப்பட்டவராக திருக்குரானையும் ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களையும் மெய்ப்பிக்கின்றவராக இந்த உம்மத்தில் தோன்றுவார்கள் என முன்னறிவிக்கப்பட்ட ஈசா (நபி) வருகின்றபோது அவரை ஏற்றுக் கொண்டு அவருக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என்ற கருத்தைத்தான் உணர்த்துகின்றன உணர்த்துகின்றன. 

ஈசா  நபி வருகின்ற போது அவரை ஏற்றுக் கொண்டு அவருக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என்ற போதனை இவ்வசனங்களில் இருப்பதை அல் ஜன்னத் தந்துள்ள பதிலில் மறுக்கவில்லை. ஆனால் இவ்வசனங்களுக்கு அல் ஜன்னத் தந்துள்ள விளக்கம் திருக்குரானுக்கும் நபி மொழிகளுக்கும் முரணானதாகும்.

"நபிமார்களே! உங்களை நான் நபியாக நியமித்து வேதத்தை வழங்கிய பின் உங்களிடம் மற்றொரு நபி வந்தால் அவரை நீங்கள் ஏற்று உதவ வேண்டும் என்பதுதான் இவ்வசனத்தின் சாராம்சம்' என்று எழுதியுள்ளது. அதாவது இந்த நபி உறுதி மொழி நபிமார்களுக்கு மட்டும்தான் பொருந்தும், நபிமார்களை ஏற்றுக் கொண்டவர்களுக்குப் பொருந்தாது. அல் ஜனனத்தின் இந்தக் கருத்து தவறானது என்பதைக் காட்டும் வகையில் தொடர்ந்து வரும் வசனம் எச்சரிக்கின்றது. அதாவது 'எனவே இதன் பின்னரும் எவரேனும் புறக்கணித்து விடுவார்களேயானால் நிச்சயமாக அவர்கள் தீயவர்கள்தாம்' (3:82) இதிலிருந்து 3:81- இல் கூறப்பட்ட உறுதிமொழி நபிமார்களுக்கு மட்டும்தான் பொருந்தும் எனக் கூறினால் நபிமார்களிடையேயும் இறைக் கட்டளையைப் புறக்கணிப்பவர்கள் இருப்பார்கள் அவர்களும் தீயவர்களாகிவிடலாம்(அவ்வாறு நினைப்பதைவிட்டும் அல்லாஹ் காப்பாற்றுவானாக) என்று பொருளாகிவிடும்.

"நபிகள் நாயகம் (ஸல்) வாழும் காலத்திலேயே இன்னொரு நபி வந்திருந்தால் அவரை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஏற்க வேண்டும்' என 33:7 வசனத்திற்கு அல் ஜன்னத் விளக்கம் தந்துள்ளது. இது முற்றிலும் பேதமைத்தனமான ஒரு விளக்கமேயாகும். இவர்களின் கூற்றுப்படி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பிறகு எந்த நபியும் தோன்ற வாய்ப்பில்லை என்றால் அல்லாஹ் அவர்களிடம் உறுதிமொழி வாங்குவதில் என்ன அர்த்தம் இருக்கமுடியும்?  இல்லாத ஊருக்கு வழி சொல்வதைப் போலல்லவா அது அமைந்துவிடும்.

அல் ஜனனத்தின் இந்தக் கருத்தை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) தெளிவாக மறுத்துள்ளார்கள்.. அதனை அல் ஜன்னத்தே தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. அதாவது ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தபூக் போருக்குச் சென்ற போது, அலியே! மூஸாவுக்கு ஹாரூன் இருந்ததுபோல் நீ எனக்கு இருக்கிறாய். ஆயினும் எனக்குப் பின் நபியில்லை என்று கூறியதற்கு, "நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறுவதால் ஹாரூன் போல் அலியும்  நபியாக இருப்பாரோ என்ற சந்தேகம் வந்துவிடுமோ என்பதற்காக எனக்குப் பின் எந்த நபியும் இல்லை எனத் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்கள்" என அல் ஜன்னத் விளக்கம் தந்துள்ளது. எனவே "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் வாழும் காலத்திலேயே இன்னொரு நபி வந்தால் அவரை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஏற்க வேண்டும்' என்றுதான் 33:7-க்கு பொருள் என்ற அல் ஜனனத்தின் கருத்து முழுக்க முழுக்க அபத்தமானது. ஏனெனில் தமது வாழ்நாளில் இன்னொரு நபி வரமாட்டார், வர வாய்ப்பே இல்லை என நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களே தெளிவுபடுத்திவிட்டார்கள்.  இந்நிலையில் 'வாழும் காலத்திலியே இன்னொரு நபி வந்திருந்தால்' என்ற பேச்சிற்கே இடமில்லை.

எனவே நபிகள் நாயகம்(ஸல்) அவர்களின் காலத்திற்குப் பிறகு திருக்குரானையும் அதன் ஞானத்தையும் மெய்ப்பிக்கக் கூடிய ஒரு தூதரைப் பற்றியே இந்த வசனம் கூறுகிறது. அவ்வகையான தூதர்கள் வரமாட்டார்கள் என்றால் இறைவன் மேற்கண்ட உறுதி மொழியை வாங்கி இருக்கமாட்டான். மேலும் ஈசா நபியின் வருகையைப் பற்றிய தெளிவான முன்னறிவிப்புகள் ஹதீஸ்களில் காணப்படுகின்றன. அவற்றிற்கேற்ப ஈசா நபி தோன்றினால் அவரை ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என முஸ்லிம் உம்மத்திற்கு அல்லாஹ் வலியுறுத்துவதாகவே அந்த வசனத்தை நாம் எடுத்துக் கொள்ளவேண்டும். 

மேற்கண்ட திருக்குர்ஆன் வசனங்களுக்கு ஒரு தவறான விளக்கம் தந்த பின் அல் ஜன்னத் "ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள்தான் இறுதி நபி. அவர்களுக்குப் பின் எந்த நபியும் வரமுடியாது என்பதற்கு ஏராளமான சான்றுகள் உள்ளன" எனக் கூறுகிறது.

ஹஸ்ரத் ஈசா நபி வருவார்கள் என நம்பும் எந்த முஸ்லிமும் இதனை ஏற்றுக் கொள்ளமாட்டார். வரக்கூடிய ஈசா நபியாக இருக்க மாட்டார்கள் என எவரேனும் கூறினால் அது கற்பனையும் சுய விளக்கமுமாகும். மேலும் அது நபிமொழிகளுக்கு முரணான கூற்றுமாகும்.
வரக்கூடிய ஈசா நபியைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகையில் 'நபியுல்லாஹி ஈசா' அல்லாஹ்வின் நபியாக ஈசா அவர்கள் வருவார்கள் என்றே முஸ்லிம் ஹதீஸில் ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள். 

"எனக்கும் அவருக்கும் (ஈஸாவுக்கும்) இடையில் நபியில்லை. அவர் வருவார்." (முஸ்னத் அஹ்மத்) அதாவது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின் ஈசா நபி வரையிலுமான காலத்தில் வேறு நபி வரமாட்டார்கள். இதுவும் வரக்கூடிய ஈசா அவர்கள் நபியாகவே இருப்பார் எனத் தெரிவிக்கிறது.

"அவர்கள்தான் இறுதி நபி என்று கூறப்படும்போது 'இறுதி நபி' என்பது ஏதோ மாபெரும் பதவி எனத் தோன்றும். உண்மையில் காலத்தால் இறுதி என்ற பொருளில் 'இறுதி நபி' என்று தமிழில் மொழிபெயர்க்கக் கூடிய அரபுச் சொல் திருக்குரானிலோ, ஹதீஸிலோ எங்கேயும் வரவில்லை. எவரும் காட்டவும் முடியாது. 'அவர்களுக்குப் பின் எந்த நபியும் வரமுடியாது' என்ற தவறான கருத்திற்கு அல் ஜன்னத் தரும் சான்றுகளைப் பார்ப்போம்.

முதலாவதாக காத்தமுன்னபியீன் என்ற சொல்லிற்கு நபிமார்களின் முத்திரை என மொழிபெயர்த்துவிட்டு அதற்கு அகராதிகளை ஆய்வு செய்வதை விட நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் விளக்கமே ஏற்கப்படவேண்டுமென அல் ஜன்னத் கூறுகிறது. இதிலிருந்து காத்தமுன்னபியீன் என்ற சொல்லிற்கு அகராதியைப் புரட்டிப் பார்த்தால் இவர்கள் தரும் தவறான அர்த்தம் அவற்றில் இல்லை. என்ற உண்மையை இவர்கள் ஒப்புக் கொள்கிறார் எனத் தெரிகிறது. 'காத்தமுன்னபியீன்' என்ற சொற்றொடருக்கு இவர்கள் தரும் பொருளில் அதனை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) எங்குமே பயன் படுத்தவில்லை. அப்படி பயன்படுத்தியதாகக் கூறுவது இவர்களின் சுய விளக்கமேயாகும்.

அல் ஜன்னத் ஆறு ஹதீஸ்களைக் குறிப்பிட்டுள்ளது. நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின் எந்த நபியும் வரமாட்டார்கள் என்ற கருத்தை அந்த ஹதீஸ்களும் கூறவில்லை என்பதை அந்த ஹதீஸ்களைக் கூர்ந்து கவனித்தாலே புரியவரும். முதலாவதாக இந்த உம்மத்தில் தோன்றுவார்கள் என ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் முன்னறிவித்துள்ள ஈசா நபியின் வருகைக்கு வேறு எந்த ஹதீசும் எதிராகவே இருக்க முடியாது.

முதல் ஹதீஸ்: 'எனது சமுதாயத்தில் முப்பது பொய்யர்கள் தோன்றுவார்கள். அனைவரும் தங்களை நபி என்று வாதிடுவார்கள். நான் நபிமார்களின் முத்திரை ஆவேன். எனவே எனக்குப் பின் எந்த நபியும் இல்லை."

இந்த ஹதீஸில் எனக்குப் பின் நபியென்று வாதிடும் எல்லோரும் பொய்யர்கள் ஆவார்கள் எனக் கூறவில்லை. மாறாக நபி(ஸல்) அவர்களுக்கும் வரவிருக்கும் ஈசா நபிக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் தோன்றக் கூடிய போய்வாதிகளின் எண்ணிக்கையைத்தான் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள் எனப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்தப் பொய்யர்கள் தோன்றி மறைந்து விட்டார்கள் என இஸ்லாமிய வரலாறும் கூறுகிறது. முஸ்லிம் ஹதீசுக்கு விளக்கமாக எழுதப்பட்டுள்ள இக்மாளுள் இக்மால் என்ற நூலில், "இந்த ஹதீஸ் தனது உண்மையை நிரூபித்துவிட்டது. ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம்(ஸல்) அவர்களின் காலத்திலிருந்து நம் காலம் வரையில் நபியென்று வாதிட்ட பொய்யர்களின் எண்ணிக்கையைப் பார்த்தால் இந்த எண்ணிக்கை முடிவடைகிறது. வரலாற்றைப் படித்தவர்கள் இதனை அறிவர்" (தொகுதி 7 பக்கம் 258) இந்த நூலின் ஆசிரியர் ஹிஜ்ரி 828இல் மறைந்தார். எனவே ஹிஜ்ரி 8ஆம் நூற்றாண்டிற்குள்ளாகவே அந்தப் பொய்யர்கள் தோன்றி மறைந்து விட்டனர். 

இரண்டாவது ஹதீஸ்: ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தபூக் போருக்குச் செல்கின்ற போது அலியே! மூஸாவுக்கு ஹாரூன் இருததுபோல் நீ எனக்கு இருக்கிறாய். ஆயினும் எனக்குப் பின் எந்த நபியுமில்லை" என்று கூறினார்கள்.

இந்த ஹதீஸில் மூஸா நபியின் காலத்தில் அவர்களுடன் ஹாரூனும் நபியாக இருந்ததைப்போல் அலி(ரலி) நபியாக இல்லை என்ற கருத்தையே தருகிறது என்பதை அல் ஜன்னத்தே தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. எனவே இந்த ஹதீசும் ஹஸ்ரத் ஈசா நபியின் வருகைக்குத் தடைஇல்லை என்பது மட்டுமின்றி இனிமேல் எந்த நபியும் வர முடியாது என்ற கருத்தையும் தரவில்லை.

மூன்றாவது ஹதீஸ்: " நான் இறுதி நபியாவேன் அதாவது எனக்குப் பின் எந்த நபியும் இல்லை." அறிவிப்பவர் ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரலி). இப்படி ஒரு ஹதீஸ் இல்லை. இருதால் ஆதாரத்துடன் அரபி மூலத்துடன் அல் ஜன்னத் வெளியிடட்டும். இது அல் ஜன்னத் இட்டுக்கட்டியுள்ள நபி மொழியாகவே இருக்க முடியும்.

நான்காவது ஹதீஸ்: இஸ்ரவேலர்களுக்கு நபிமார்கள் தலைமை தாங்கி வழி நடத்தி வந்தனர். ஒரு நபி மரணித்து விட்டால் அந்த இடத்திற்கு இன்னொரு நபி வழி நடத்தத். ஆனால் நிச்சயமாக எனக்குப் பின் எந்த நபியும் கிடையாது. எனது கலீபாக்கள்தான் தோன்றுவார்கள்.
இஸ்ரவேலர்களிடையே ஒருவர் பின் ஒருவராகத் தொடர்ந்து நபிமார்கள் வந்ததைப் போல் இந்த உம்மத்தில் தொடர்ந்து நபிமார்கள் வரமாட்டார்கள். மாறாக தொடர்ந்து உடனே வரக்கூடியவர்கள் கலீபாக்களாகேவே இருப்பார்கள் என்றுதான் இந்த ஹதீஸ் கூறுகிறது. ஈசா நபி வரமாட்டார் என்றோ, எந்த நபியும் வர முடியாது என்றோ கூறவில்லை.

ஐந்தாவது ஹதீஸ் : "தூதுத்துவமும் நுபுவத்தும் முடிந்து விட்டன. எனக்குப் பின் எந்த ரசூலும் எந்த நபியும் கிடையாது என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர் அனஸ்பின் மாலிக் (ரலி) நூல் : திர்மிதி."

இந்த ஹதீஸில் அறிவிப்பாளர் வரிசையில் அனஸ் பின் மாலிக்கைத் தவிர உள்ள நான்கு அறிவிப்பாளர்களும் பலவீனமானவர்கள். மேலும் ஈசா நபி வருவார்கள் என்பது உறுதியானதாக இருப்பதால் இந்த ஹதீஸை சொர்போருளில் ஏற்க முடியாது.

ஆறாவது ஹதீஸ் : "இறைவா! இந்த இஸ்லாமிய கூட்டத்தை நீ அழித்துவிட்டால் நீ ஒருபோதும் வணங்கப்படமாட்டாய்' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

'ஹஸ்ரத் ஈசா நபி வருவார் என்பதை இந்த ஹதீஸ் மறுப்பதாகவோ இனிமேல் எந்த நபியும் வரமுடியாது என்றோ இந்த ஹதீஸ் கூறுவதாக அறிவுள்ள எவரும் கூறமாட்டார்கள்.

சுருக்கமாகக் கூறுவதானால் இன்றைய உலகில் எந்த  இல்லாத ஒரு வாதத்தை முன்வைத்து அது சரியா என அல் ஜன்னத்திடம் ஒரு கேள்வி கேட்கப்பட்டது.

அக்கேள்வியில் குறிப்பிட்டிருந்த வசனங்களுக்கு, திருக்குரானுக்கும் நபி மொழிகளுக்கும் எதிரான விளக்கத்தை அல் ஜன்னத் முன்வைக்கிறது.

அடுத்து உலகில் எல்லா முஸ்லிம்களும் நம்பும் ஒரு கொள்கையாகிய ஈசா  நபி அவர்களின் வருகையை மறுக்கும் வகையிலான கருத்தை அல் ஜன்னத் கூறுகிறது.

அதற்கு சான்று எனக்கூறி அல் ஜன்னத் காட்டியுள்ள ஹதீஸ்களுள்   எதுவும் அல்  ஜனனத்தின் கருத்தை உண்மைபடுத்தவில்லை.

கற்பனைக் கொள்கைகளைக் கைவிட்டு திருக்குர்ஆன், நபிமொழி அடிப்படியிலான உண்மைகளைத் தெரிந்து, உணர்ந்து, அவற்றின்படி தமது நம்பிக்கைகளை அமைத்துக் கொள்ள எல்லோருக்கும் அல்லாஹ் அருள் புரிவானாக 

Thursday, May 31, 2012

ஹஸ்ரத் நபி (ஸல்) அவர்களின் பிரதிப் பிம்பம் நானே! - ஹஸ்ரத் இமாம் மஹ்தி (அலை) அவர்கள்


கொள்கையைப் பொறுத்த அளவில் இறைவன் விரும்புவதெல்லாம் இறைவன் ஒருவனே என்பதை உளப்பூர்வமாக நம்வுவதும் ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களை இறைவனுடைய தூதராகவும் 'காதமுல் அன்பியா' வாகவும் அனைத்து தூதர்களையும் விட மேலானவராகவும் நம்புவதும் ஆகும். எவர்மீது 'முஹம்மதிய்யத்' தின் பிரதிப்பிம்பம் என்னும் போர்வைப் போடப்படுகின்றதோ அவரைத் தவிர வேறு எவருக்கும் நபியாக வர இயலாது. ஓர் ஊழியன் தனது எஜமானனைவிட்டும் வேறுபட்டவன் அல்லன். ஒரு மரத்தின் கிளை அதன் வேரிலிருந்து வேறுபட்டதன்று. சுருக்கமாக எஜமானனிடத்திலேயே தன்னை முழுமையாக அர்பணித்துக் கொண்டு அதன்மூலம் நபிப்பைதவிப் பெற்றவர் 'கத்தமுன்னுபுவத்' திற்கு ஒருபோதும் எதிரானவராக மாட்டார். ஏனெனில் கண்ணாடியில் உங்களின் உருவத்தைப் பார்க்கும்போது வெளிப்படையில் இரண்டாகத் தெரிந்த போதிலும் உருவம் ஒன்றுதான். அசலுக்கும் பிம்பத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடே இருக்கும். வாக்களிக்கப்பட்ட மஸீஹின் நிலை இவ்வாறே இருக்க வேண்டுமென இறைவன் விரும்பினான். 'வாக்களிக்கப்பட்ட மஸீஹ் என்னுடைய கபரில் அடங்கப் பெறுவார்' என்ற நபிமொழியின் உட்பொருள் இதுவேயாகும். அந்தப் பிரதிப்பிம்பம் நானே! இதைத் தவிர வேறு வேறுபாடு எதுவுமில்லை! (கிஷ்தி நூஹ்)

Monday, March 26, 2012

அஹமதிய்யா ஜமாஅத்தின் கலிமா - பொய்யர்களின் அட்டூழியம் தொடர்கிறது.


ஆன்லைன் பொய்யனின் ஆதரவு தளமான ABUMUZAIN என்ற தளத்தில் அஹ்மதிய்யா  ஜமாத்தின் கலிமா 'லா இலாஹா இல்லல்லாஹ் அஹ்மதூர் ரசூலுல்லாஹ்'  என்பதுதான்  என்ற அப்பட்டமான ஒரு பொய்யை வெளியிட்டிருக்கிறது.  மக்கள் மத்தியில் அஹ்மதிய்யா ஜமாத்தை பற்றி  தவறான எண்ணத்தைப் பரப்பும் ஆன்லைன் பொய்யனின் ஆதரவு தளங்கள் ஏராளம் இருக்கிறது. இந்தப் பொய்யர்களுக்கு இறைவனைப்பற்றியோ, மறுமையைப் பற்றியோ எந்த அச்சமும் இல்லை என்பதற்கு இவர்களின் எழுத்துக்களே சான்றாக இருக்கிறது.  நபி (ஸல்) அவர்கள் நயவஞ்சகனின் செயலாக கூறுகிறார்கள் ஒரு செய்தியை கேட்டவுடன் அதைப் பற்றி விசாரிக்காமல் பரப்புவது. இதை இந்தப் பொய்யர்கள் தங்களுடைய தொழிலாகவே செய்துவருகின்றனர். இதற்கு ஆதாரமாக இவர் வெளியிட்டிருக்கும் படத்தைப் பாருங்கள். அஹ்மதியா ஜமாஅத்திற்கெதிராக மக்களை தூண்டுவதையே இவர்கள் தங்கள் கொள்கையாக கொண்டுள்ளனர்.  இதை இந்தப் பொய்யர்கள் alhafeez.org என்ற இணைய தளத்திலிருந்து திருடி  வெளியிட்டிருக்கிறார்கள். அஹ்மதியா ஜமாஅத்தின் சார்பாக இதற்க்கு விளக்கம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதைப் பாருங்கள். 

Abdul Hafeez also accuses the Ahmadiyya Muslim Community of altering Islamic fundamentals and the first allegation he makes is in relation to the Islamic credo, the Kalimah:
    Laa 'ilaaha 'il-lal-laah Muhammadur-Rasuu-lullaah', i.e., There is none worthy of worship but God, and Muhammad is His Messenger.
He asserts that Ahmadi Muslims have changed the Kalimah1 by substituting the name of the Holy Prophet of Islam, Hadhrat Muhammadsa with that of Hadhrat Ahmadas, the Founder of the Ahmadiyya Muslim Community.2 Hence he alleges that, God forbid:
    'The kalimah of Qadianis is There is no God but Allah and Ahmad is His messenger. Note: Ahmad has been substituted for Muhammad. The illustrated booklet AFRIKA SPEAKS issued on the occasion of the tour of Africa by Mirza Nasir Ahmad Qadiani contains a photograph of Ahmadiyya central mosque, Nigeria, which has this Kalima written on it.'3



The author of Two in One also includes an alleged photo of the mosque at Ijebuode in Nigeria on which this altered Kalimah is stated by him to have been written.
Now, any intelligent man who studies this photograph with honesty would agree that the disputed word in the context of this Kalimah is Muhammadsa and not Ahmadas. It is an established fact that Arabic calligraphy has adopted numerous forms throughout the length and breadth of the Islamic world and the Islamic credo at the entrance of the Ahmadiyya Central Mosque at Ijebuode, Nigeria has been written in a traditional style of calligraphy adopted by the people of the local area which requires the first alphabet mim, the equivalent of the alphabet to be lengthened. This system of lengthening alphabets is a perfectly normal practice in the system of Arabic calligraphy adopted by Muslims of this region, as for instance, one also observes the taller than normal lines to teeth of the alphabet sn in the letter Rasul.
In this particular instance, the first alphabet mim or has thus been first lengthened upwards and then brought down to join the second alphabet ha or hto make and when these two are joined to the third and fourth alphabets  mim and dal, it reads , i.e., Muhammadsa.
A honest person with even a meager knowledge of Arabic writing would never express an opinion that the disputed word in the above credo does not represent Muhammadsa on account of the fact that in Ahmad, the first two alphabets  Alif or and ha or are not joined together but stand separately and hence, the name Ahmad is written thus . This is evident from Abdul Hafeez's own book where he states that the Kalimah of the Ahmadi Muslims is, God forbid:



PHOTOCOPY OF ALLEGED KALIMAH OF AHMADI MUSLIMS WRITTEN IN ARABIC BY ABDUL HAFEEZ. VIDE. TWO IN ONE, P.22
One would observe that in this Arabic version of the alleged Kalimah of Ahmadi Muslims, the first alphabet of the name Ahmad, i.e.,  Alif is separated from the second alphabet, ha. Now, if the first two alphabets, i.e., mim and ha in the picture of the Kalimah written on the Ahmadiyya Central Mosque at Ijebuode, Nigeria were to be separated and, for the sake of an argument, it was accepted that the first alphabet in the picture is not  mim for Muhammad but Alif for Ahmad, then the word would read  i.e., Al Hamd and not Ahmad. This credo would then, God forbid, read:



SLIGHTLY ENLARGED COPY OF THE PICTURE IN ABDUL HAFEEZ'S PUBLICATION TWO IN ONE, P.23 WITH THE FIRST TWO ALPHABETS OF THE DISPUTED WORDS SEPARATED

In English Transliteration, this would read as, God forbid: Laa 'ilaaha 'il-lal-laah al Hamd-Rasuu-lullaah. A Kalimah of this nature would not make any sense at all since the Arabic word at Hamd means all praise and Hamd, praise of God.
Other evidence contained within this photograph establishes that the name here is Muhammad and not Ahmad, as for instance, the placing of the diacritical marks and also the existence of above min of Muhammad. If the name in the above photograph was Ahmad, then this particular diacritical mark would have been absent because it is not used in writing Ahmad. It is, therefore, thoroughly dishonest of Abdul Hafeez to attempt to manipulate this perfectly Islamic credo written on the entrance of the Ahmadiyya Muslim mosque in question to allege that it reads.
If Ahmadi Muslims had changed their Kalimah and substituted Ahmad for Muhammad, then they would not have the Kalimah with Muhammad written on their mosques throughout the world. Nor would the Pakistan Government have to employ its police to erase the Kalimah ,with Muhammad an integral part of it, from the fascia of numerous Ahmadiyya Muslim mosques in Pakistan in the wake of Ordinance XX of 1984 after Ahmadi Muslims had refused to erase it with their own hands. An evidence of one such desecration of the Islamic Kalimah by the Pakistan Police under instructions of Zia ul Haq's junta is presented below.



A PAKISTANI POLICE CONSTABLE ERASING THE NAME OF HADHRAT MUHAMMADsa FROM THE KALIMAH ON THE FASCIA OF THE AHMADIYYA MOSQUE AT SIR SHAMSHEER ROAD, FAISALABAD IN PAKISTAN
The fact that Ahmadi Muslims have never ever recited any other Kalimah except 'Laa 'ilaaha 'il-lal-laah Muhammadur-Rasuulullaah' is also evident from the number of cases registered against them in Pakistan, the charge sheet of every one of which specifies the alleged offense as recitation of or wearing the badge of the Kalimah 'Laa 'ilaahaa 'il-lal-laah Muhammadur-Rasuulullaah.' If the Kalimah of the Ahmadiyya Muslim Community had, God forbid, substituted Muhammad with Ahmad then there would be absolutely no reason for these Ahmadi Muslims to be charged under Ordinance XX of 1984 enacted by the military regime of the Zia ul Haq. Nor any reason for them to be punished under Amendment of the Pakistan Penal Code [Act XLV of 1860], Additions of New Section 298C. One states that because the Ordinance requires that any member of the Ahmadiyya Muslim Community
    'who, directly or indirectly, poses himself as a Muslim, or calls, or refers to his faith as Islam' and who 'by words, either spoken or written, or by visible representation, or any manner whatsoever outrages the religious feelings of Muslims, shall be punished.'
There would, however, be absolutely no reason for these Muslims to feel outraged if Ahmadi Muslims so charged in Pakistan did not recite the Kalimah of which 'Muhammadur-Rasuu-lullaah' is an integral part since in reciting any other Kalimah except that of 'Muhammadur-Rasuu-lullaah,' they cannot be deemed topose as Muslims.
In view of these facts which are a part of Pakistani history, one would ask Abdul Hafeez as to why should Ahmadi Muslims substitute their Kalimah and demonstrate it outside their mosque in Nigeria where the government does not penalize it for its beliefs and yet, in a country like Pakistan where they are threatened with severe penalization, they insist on proclaiming the Islamic Kalimah to which the government takes exception? The Kalimah written at the Ahmadiyya Central Mosque, Ijebuode in Nigeria is positively 'Laa 'ilaaha 'il-lal-laah Muhammadur-Rasuu-lullaah.' and irrespective of how Abdul Hafeez proposes to beguile his readers into believing otherwise, the fact will remain that Ahmadi Muslims know and recite the only Kalimah taught to them by Hadhrat Muhammadsa which is: 'Laa 'ilaaha 'il-lal-laah Muhammadur-Rasuu-lullaah.' Any reasonable man who considers this false charge against them to the effect that they have substituted the name of Hadhrat Muhammadsa with that of Hadhrat Ahmadas, would - in the light of the persecution being suffered by them in Pakistan for reciting and wearing the Islamic Kalimah badges - seriously think about the wisdom of them publicizing such a substituted Kalimah in a country where they command extraordinary respect as Muslims of the first order. In fact, people like Abdul Hafeez have often demanded that 'Ahmadis stop calling themselves Muslims and others would begin to be tolerant towards them.'5 In view of such offers of tolerance in Pakistan, if Ahmadi Muslims can, as falsely alleged, publicize any other Kalimah other than 'Laa 'ilaaha 'il-lal-laah Muhammadur-Rasuulullaah' in a country where they are not persecuted for reciting their credo of faith, then what possible reluctance could they have in not declaring the same in Pakistan and rid themselves of the severe hardship to which they are being subjected?
The irony of this entire controversy is that while Ahmadi Muslims have, do and will continue to recite the Kalimat: 'Laa 'ilaaha 'il-lal-laah Muhammadur-Rasuu-lullaah,' there exists ample evidence within Islamic literature to suggest that many a Muslim saints have substituted the name of Hadhrat Muhammadsa with that of other saints of Islam in the Kalimah. For instance, it is reported that such a Kalimah was pronounced with the name of Hadhrat Abu Bakr Shiblirh which read:
    'Laa 'ilaaha 'il-lal-laah Shibli-Rasuu-lullaah,' i.e., 'There is no god but Allah, and Shibli is His Messenger.'6
A Kalimah with the name of Hadhrat Muhammadsa substituted with that of Hadhrat Mu’in ud Din Chishtirh has also been pronounced to read as:
    'Laa 'ilaaha 'il-lal-laah Chishti-Rasuu-lullaah,' i.e., 'There is no god but Allah, and Chishti is His Messenger.'7
This Kalimah has been recorded in a different manner in another instance where it has been substituted to read:
    'Laa 'ilaaha 'il-lal-laah Mu'in ud Din-Rasuu-lullaah' i.e., 'There is no god but Allah, and Mu'in ud Din is His Messenger. '8
It is also recorded that once a man came to enter into the discipleship of Hadhrat Khawaja Mu'in ud Din Chishtira and Hadhrat Khawaja Ajmerira asked him to recite the Kalimah but when the man recited the Islamic Kalimat:
    'The Khawaja said to him: Say it like this, There is no god but Allah and Chishti is the Messenger of Allah. The man did so, and the Khawaja accepted the pledge from him and invested him with the robe of honor.'9
Such substitution has also been made in relation to Hadhrat Khawaja Habib Ullah Attarra who instructed a disciple:
    'Lengthen your saying of Ia ilaha, and efface the thought of all others, other than God from the heart. After that, ill-Allah should be stressed, and you should consider me the messenger of Allah.'10
Abdul Hafeez's own spiritual predecessor Maulvi Ashraf Ali Thanvi of the Deoband fame had a Kalimah concocted in his name by one of his disciples which read:
    'Laa 'ilaaha 'il-lal-laah Ashraf Al-Rasuu-lullaah,' i.e., There is no go but Allah, and Ashraf Ali is His Messenger.'11
Similarly, an Indian saint Sheikh Sadiq Gangohi told a disciple to pronounce his name in the Kalimah as a messenger of Allah.
He commanded his disciple to say:
    'There is no go but Allah and Sadiq is the messenger of Allah.'12
One would now leave it to Abdul Hafeez to either deny that any such Kalimah with the names of Hadhrat Abu Bakr Shiblirh; Hadhrat Mu'in ud Din Chishtirhand Hadhrat Khawaja Habib Ullah Attarra as well as the Indian saint Sheikh Sadiq Gangohi and the Deoband leader Maulvi Ashraf Ali Thanvi exist in literature published by the non Ahmadiyya Muslim publication houses or else pass his judgement on the people who substituted the name of Hadhrat Muhammadsa in these versions of their Kalimah.
Finally, the author of Two in One begs a question of the Ahmadi Muslims as to whether they recite Ahmad instead of Muhammad in the Kalimah.13 If, as it behove a Muslim, he is prepared to accept the sworn statement of every Ahmadi Muslim, then one can assure him that the official Kalimah of the Ahmadiyya Muslim Community is:
    'Laa 'ilaaha 'il-lal-laah Muhammadur-Rasuu-lullaah.'
Therefore, there is absolutely no reason for Ahmadi Muslims to recite Ahmad instead of Muhammad in their Kalimah. They have never, in their entire history, recited Ahmad instead of Muhammad in the Kalimah nor do they now recite Ahmad instead of Muhammad and Inshallah, they shall never recite Ahmad instead of Muhammad in the Kalimah. It is now up to Abdul Hafeez to believe what he chooses to believe. But if he rather not accept this assurance as a statement of truth, then one suggest that he stop taking exception to the appellation of the title of a disbeliever and an enemy being applied to him.



REFERENCE

  1. Shah, Syed Abdul Hafeez. Two in One, p.5
  2. Ibid., p.22
  3. Ibid.
  4. Ibid., 23
  5. Shah, Syed Abdul Hafeez. Two in One, p.89
  6. Hasan, Maulana Shah Gul, Tadhkira Ghausiyya, p.315
  7. Attar, [Hadhrat] Farid ud Din, Fawa’id e Faridiyya, p.83
  8. Haft Aktalab, p.167. vide. Kitab e Mahfooz, p.22
  9. vide. Fawa'id as Salikeen, p.18
  10. Attar, [Hadhrat] Khawaja Habib Ullah. vide. Masnavi Bahr al Irfan, vol.1, p.179
  11. Al Imdad, Safar, 1336 AH, circa. 1918, p.35
  12. Gangohi, Shaikh Sadiq. vide. Al Takashaf an Mahmat al Tasawwuf, p.594
  13. Shah, Syed Abdul Hafeez. Two in One, p.36

Friday, March 23, 2012

இந்திய சுந்தந்திரமும் அஹ்மதிய்யா ஜமாத்தும் - 1


சுதந்திரம் என்பது மனிதனின் பிறப்புரிமையாகும். இஸ்லாம் மனித இயல்புக்கேற்ற மார்க்கமாகும் எனவே இஸ்லாம் மனிதனின் இந்த உரிமையையும் பாதுகாத்துள்ளது. இஸ்லாத்தின் அடிப்படைக் கொள்கைகளில் சுதந்திரமும் ஒன்றாகும் மார்க்க உரிமைக்காகவும், மனசாட்சி உரிமைக்காகவும், நாட்டுரிமைக்காகவும் குரல் கொடுத்த ஒரே மார்க்கம் இஸ்லாம்தான். இஸ்லாத்தின் எதிரிகளோ தமது கொள்கைகளையும், கோட்பாடுகளையும் மற்றவர்கள் மீது திணிக்க முயன்றார்கள். அந்த எதிரிகள் பலவந்ததினாலும், பெரும்பான்மை என்ற ஆனவத்தினாலும் இஸ்லாத்தையும், முஸ்லிம்களையும் அழித்தொழிக்கும் முயற்சியில் எந்தக் குறையையும் விட்டுவைக்கவில்லை.

அத்தகைய காலத்தில் இஸ்லாத்தின் ஸ்தாபகர் ஹஸ்ரத் முஹம்மது முஸ்தபா (ஸல்) அவர்கள் இறை கட்டளைக்கிணங்க 'மார்கத்தில் எந்த பலவந்தமும் இல்லை' (2:258) என்பதையும், 'இந்த உண்மை உங்கள் இறைவனிடமிருந்துள்ளதாகும். எனவே எவர் விரும்புகிறாரோ அவர் ஏற்றுக் கொள்ளட்டும். எவர் விரும்புகிறாரோ ஏற்றுக் கொள்ளட்டும் எவர் விரும்புகிறாரோ மறுக்கட்டும்' (18:30). அது அவருடைய விருப்பத்தைப் பொறுத்தது என்பதையும் அறிவித்தார்கள். ஆனால் அத்துடன் நாட்டுப்பற்று ஈமானை (இறை நம்பிக்கையை) ச் சார்ந்தது என்ற போதனையும் முஸ்லிம்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது.

இஸ்லாம் மார்க்கம் சுதந்திரம், மனசாட்சி சுதந்திரம், நாட்டு சுதந்திரம் ஆகியவற்றை ஒப்புக்கொள்வதுடன் வெளிப்படையான அடிமைத்தனத்தை ஒழிப்பதற்காகவும் எத்தகைய செயல்முறை திட்டத்தை எடுத்துரைத்துள்ளதென்றால், அதன் விளைவாக அடிமைகளுக்குப் படிப்படியாக சுதந்திரம் கிடைத்துக் கொண்டே சென்றது. கடைசியில் தனிநபர் அடிமைத்தனமும் ஒரு முடிவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது.

இஸ்லாம் தனிநபர் அடிமைத்தனத்தை ஒழித்தது மட்டுமல்லாமல், மனித சமூகத்தை சடங்கு, சம்பிரதாயங்கள் என்ற அடிமைத்தனத்திலிருந்தும் விடுவித்துள்ளது. உண்மையான தூய தௌஹீதில் மக்களை நிலை நிறுத்த செய்வதும், தௌஹீதின் மூலமாக எல்லா மனித குலத்தையும் ஒற்றுமை சகோதரத்துவம் என்ற மணியில் கோர்ப்பதும் முழு உலகிலும் எலாவிதமான அடிமைத்தனத்தின் சங்கிலியை உடைத்தெறிந்து, சுதந்திரத்தையும், மனிதனுக்கு சம உரிமையையும் நிலை நாட்டுவதற்காகவும், எல்லா விதமான ஆதிக்கத்தின் வழியினை மூடுவதற்காகவும் பாடுபட்ட ஒரே மார்க்கம் இஸ்லாம்தான்.

அஹ்மதிய்யா ஜமாத்தின் தோற்றுனர் ஹஸ்ரத் மிர்ஸா குலாம் அஹ்மத் (அலை) அவர்களின் தோற்றத்திற்கும், அஹ்மதிய்யா ஜமாஅத்தை நிலை நாட்டியதற்கும் உள்ள காரணம் இஸ்லாத்தைப் புதுப்பிப்பதும், மார்க்கத்தை உயிரூட்டுவதுமாகும். அன்னார் கூறுகிறார்கள்:

"இறைவன் இந்த காலத்தை இருளடைந்ததாகக் கண்டு, உலகம் அறிவீனத்திலும், இறை மறுப்பிலும், இணை வைப்பதிலும் மூழ்கியதாகக் கண்டு, இறை நம்பிக்கை, இறையச்சம், நேர்வழி ஆகியவை அழிந்து போயிருப்பதைக் கண்டு, திரும்பவும் உலகில் அந்த இறைவன் ஞானத்தின் செயலின், நல்லொழுக்கத்தின், இறை நம்பிக்கையின் உண்மையை நிலைநாட்டுவதற்காக என்னை அனுப்பியுள்ளான்." (ஆயினே கமாலாத்தே இஸ்லாம் பக்கம் : 251)

அவ்வாறே அவர்கள் இன்னோரிடத்தில் கூறுகிறார்கள்:

"நான் இந்த எல்லா தவறுகளையும் அகற்றி, உண்மையான இஸ்லாத்தை நான் மீண்டும் உலகில் நிலை நாட்டவேண்டும் என்ற நோக்கத்திற்காகவே இறைவன் என்னை நியமித்துள்ளான்" (அஹ்மதி, கைர் அஹ்மதி மேன் கியா பர்க் ஹே. பக்கம் :16)

இமாம் மஹ்தியாகவும், வாக்களிக்கப்பட்ட மசீஹாகவும் தோன்றிய ஹஸ்ரத் மிர்ஸா குலாம் அஹ்மது (அலை) அவர்கள் இஸ்லாத்திற்கு உயிரூட்டுவதற்காகவும், இஸ்லாமிய ஷரியத்தை நிலை நாட்டுவதற்காகவும் இறைவனால் நியமிக்கப்ப்பட்டிருக்கும் போது, இஸ்லாம் எடுத்துரைக்கும் சுதந்திரம் பற்றிய கொள்கைக்கு எதிராக அவர்கள் வேலை செய்வது சத்தியமே இல்லை. எனவே இன்று எவராவது, அஹ்மதிய்யா ஜமாஅத்தின் ஸ்தாபகர் மீதோ அல்லது அஹ்மதிகள் மீதோ, இவர்கள் இந்திய சுதந்திரக் கொள்கைக்கு எதிரானவர்கள் என்று குற்றம் சாட்டுகிறார்கள் என்றால், அது அவருடைய முட்டாள்தனமாகும். இவ்வாறு குற்றம் சாட்டுபவர்கள் தம் முகத்திரை கிழிந்துவிடக் கூடாது என்ற பயத்தினால் கூறுகிறார்கள்.

இதை நாம் ஏன் தெளிவுபடக் கூறுகிறோம் என்றால், 1974 இல் 'ராபிததுல் ஆலமில் இஸ்லாமியா' மாநாட்டில் அஹ்மதி முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக ஒரு தீர்மானம் எடுக்கப்பட்டது. அதற்குப் பிறகு, அஹ்மதிய்யா ஜமாஅத் ஆங்கிலேய அரசாங்கத்திற்கு கட்டுப் பட்டிருந்த காரணத்தால் அது இந்திய சுதந்திரக் கொள்கைக்கு எதிராக நின்றது என்ற குற்றச்சாட்டு இந்தியாவிலுள்ள முஸ்லிம் பத்திரிகையாளர் கூட்டத்தில் கூறப்பட்டது. இந்தியாவை அடிமைத்தனத்தில் பூட்டிவைப்பதையும், எப்பொழுதும் ஆங்கிலேயர்களே இந்தியாவை ஆல்வதியுமே அஹ்மதிய்யா ஜமாஅத் விரும்பியது என்ற தவறான ஒரு கருத்தை இந்திய அரசாங்கத்திற்கும், இந்திய பொது மக்களுக்கும் எடுத்துரைப்பதே இந்த முஸ்லிம் தலைவர்களின் நோக்கமாகும்.

ஆனால் இந்தக் கருத்து முற்றிலும் தவறானதும், இட்டுக்கட்டுமாகும். அஹ்மதியா முஸ்லிம் ஜமாஅத்தின் நூல்களைப் படிக்காத, அதன் கொள்கை கோட்பாடுகளை அறவே தெரியாதவர்களாக இருக்கும் பத்திரிகையாளர்கள்தான் இவ்வாறு கூறுகிறார்கள். அல்லது அஹ்மதிய்யத்தின் எதிரிகள் கூறும் எமாட்டுகளை கொண்ட தலையங்கங்களினால் அவர்கள் எடுத்த தவறான முடிவாகும். இன்னும் சிலர் பொதுமக்களை அஹ்மதிய்யா முஸ்லிம் ஜமாத்திற்கெதிராகத் தூண்டி விடுவதற்காகவும் அவ்வாறு உண்மைக்கு மாறான கருத்துகளை எழுதுகின்றனர்:

1974- க்குப் பிறகு இன்று வருடங்கள் ஆகின்றன. இந்திய ஜம்மியத்துல் உலமா சபையின் தலைவர் மௌலவி அஸ் அத்மதனி இந்தப் பிரச்னையை மீண்டும் கிளப்பியுள்ளார். காரணம், இந்தியாவில், அஹ்மதியா முஸ்லிம் ஜமாத்தின் வளர்ச்சி அவருக்கு பயத்தை தந்துள்ளது. எனவே அவர் சென்றகால ஆலிம்களின் அடிச்சுவற்றைப் பின்பற்றியவாறு, அஹ்மதியா ஜமாத்தின் வளர்ச்சியை தடுக்க முனைகிறார். அதற்காக அவர் மஜ்லிசே தஹபுஸே கதமே நுபுவத்', அமைப்பின் ஏற்பாட்டில் தில்லி ஜாமியா மஸ்ஜித் வளாகத்தில் பெரிய மாநாடு ஒன்றைக் கூட்டினார். இந்த மாநாட்டைச் சாக்காக வைத்து அதனை அவர் அரசியலாக்க முயன்றார். ஆனால் அதன் படுதோல்வியை உலகம் கண்டுகொண்டது. முஸ்லிம் பத்திரிகையாளர் கூட்டத்தில் தன்மானமுள்ள, உண்மையை நாடும் பத்திரிகையாளர்கள் அதற்கு எதிராக விமர்சனம் செய்தார்கள்; இது பொருத்தமற்ற, முட்டாள்தனமான நடவடிக்கையாகும் எனக் குறிப்பிட்டார்கள்.

இதில் நூதனமான விஷயம் என்னெவென்றால், அஹ்மதிய்யா ஜமாத்தை 'முஸ்லிம் சிறுபான்மையினர்' என அறிவிக்க வேண்டும். என்ற ஒரு முட்டாள்தனமான கோரிக்கையை இந்த மாநாட்டில் இவர்கள் வைத்தனர்.

இந்தக் கோரிக்கையைப் படித்ததும். நம்மையுமறியாமல் ஒரு கவிதை நினைவுக்கு வருகிறது. அதில் அவர் இவ்வாறு கூறுகிறார். "குறுகிய மனத்தைக் கொண்ட முஸ்லிம் என்னை காபிராகக் கருதுகிறார். பொதுவானக் காபிர்கள் (மாற்று மதத்தினர்) என்னை முஸ்லிமாகக் கருதுகிறார்கள்."

அவர்களின் இந்தக் கோரிக்கையே அவர்களின் தோல்விக்கு சான்றாகும். இந்திய சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு ஐம்பது ஆண்டு காலக் கட்டத்தில், அஹ்மதியா ஜமாத்திற்கெதிரான ஆதாரங்களை எடுத்து வைப்பதிலும், சான்றுகளைத் தருவதிலும், இஸ்லாமிய நடத்தைகளை எடுத்துக் காட்டுவதிலும் அவர்கள் திராணியற்ற நிலையில் இருக்கின்றார்கள். எனவே பாமர முஸ்லிம்களை அஹ்மதிகளுக்கு எதிராக இவர்கள் தூண்டிகொண்டிருக்கிரார்கள். ஆயினும் அல்லாஹ்வின் அருளினால் ஒவ்வொரு ஆண்டிலும் இலட்சக்கணக்கான மக்கள் அஹ்மதிய்யா ஜமாத்தில் இணைந்து வருகிறார்கள்.

இந்தத் தோல்வியை அவர்கள் மறைப்பதற்காக அஹ்மதியா ஜமாஅத் இந்தியக் கொள்கைக்கு எதிராக இருந்தது என்று குற்றம் சாட்டுகிறார்கள். இதனால் ஒருபுறம் அரசாங்கத்திற்கு அஹ்மதியா ஜமாதிற்கெதிரான தப்பெண்ணங்களை உருவாக்குகிறார்கள். மறுபுறம், பெரும்பான்மையாக விளங்கும் இந்துக்களை தூண்டிவிடுகிறார்கள். ஆனால் இவர்களுடைய இந்த முயற்சியும் எந்த விளைவையும் ஏற்படுத்தவில்லை. ஏனென்றால் அஹ்மதியா ஜமாஅத் ஒரு கொள்கைக்குக் கட்டுப்பட்டு நடக்கின்ற ஜமாஅத் என்பதையும், அஹ்மதி முஸ்லிம்களின் ஒழுக்கம் மிகவும், தூய்மையானதும் கலங்கமற்றதாகும் என்பதையும் இந்திய அரசாங்கமும் பெரும்பாலான இந்தியர்களும் நன்கு அறிவார்கள்.

ஆங்கிலேய அரசாங்கத்திற்கு கட்டுப் பட்டு நடக்க வேண்டுமென அஹ்மதியா முஸ்லிம் ஜமாத்தின் ஸ்தாபகர் ஹஸ்ரத் மிர்ஸா குலாம் அஹ்மத் (அலை) அவர்கள் ஏன் அறிவுரை வழங்கினார்கள் என்றால் அதற்குரிய பதில் அஹ்மதியா முஸ்லிம் ஜமாஅத் குரானின் கட்டளைக்கேற்ப அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் கட்டுப்பட்டு நடக்குமாறு கூறுவதுடன், ஆட்சியில் உள்ளவருக்கும் கட்டுப்பட்டு நடக்குமாறு கூறுகிறது, திருக்குரானின் இந்தக் கட்டளைப்படி அஹ்மதிய்யா முஸ்லிம் ஜமாஅத் ஆரம்பத்திலிருந்தே செயல்பட்டுவருகிறது. இனியும் செயல்பட்டு வரும். இன்ஷா அல்லாஹ். இது வெறும் வாயளவில் சொல்லப்படும் கொகையல்ல. அஹமதிய்யா ஜமாஅத் 125 ஆண்டுகளும் இதற்கு சாட்சியாக விளங்குகின்றது. (international) அளவில் வளர்ந்துள்ளது. உலகில் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் காணப்படும் அஹ்மதி முஸ்லிம்கள், சட்டப்படி தமது அரசுக்கு கட்டுப்படுபவர்கலாகத் திகழ்கின்றார்கள்.

இதே கொள்கையும், செயல்பாடும்தான் ஆங்கிலேய அரசாங்கம் இருந்த நேரத்திலும் அஹ்மதிய்யா முஸ்லிம் ஜமாத்தில் இருந்தது. இந்தய சுதந்திரத்திற்குப் பிறகும் அவ்வாறே இருக்கிறது. அஹ்மதி முஸ்லிம்கள் மற்ற முஸ்லிம்களைப் போன்று ஒரு போதும் இரட்டை வேடமாக நடந்துகொள்வதில்லை.

அந்நியர்கலிடமிருந்து தமது நாட்டை விடுவிப்பதும், தமக்கு ஆகுமான உரிமைகளைப் பெறுவதும், அஹ்மதியா முஸ்லிம் ஜமாத்தின் பார்வையில் மிகவும் முக்கியமானதுதான். அவ்வாறு விடுதலை பெறுவது, சமுதாயத்தின் நல்லொழுக்க, ஆன்மீக முன்னேற்றங்களுக்கும், நாட்டின் வளர்ச்சிக்கும், தற்காப்புடன் வாழ்வதற்கும் காரணமாக அமையலாம். ஆயினும் அதற்காக நாட்டில் கூச்சல், குழப்பம், சமுதாய சொத்துக்களுக்கு நஷ்டம் போன்றவை ஏற்பட வழிவகுத்துவிடக் கூடாது என்பதே அஹ்மதியா முஸ்லிம் ஜமாத்தின் போதனையும், கலீபாவின் போதனையுமாக இருந்தது.

இந்தக் கொள்கைப் பற்றி அக்கால பத்திரிகையாளர் ஜிஸ்வந்த் சிங் என்பவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்:

"தாம் அரசாங்கத்துடன் ஒத்துழைப்புத் தர வேண்டுமென்பதும், எவ்விதத்திலும் போராட்டம் செய்வதோ, ஒத்துழையாமை, வரம்புமீறுதல், சட்ட விரோதமான நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளுதல் ஆகியவற்றில் ஈடுபடக் கூடாது என்பதும் அஹ்மதிகளின் அடிப்படைக் கொள்கைகளிலும், மார்க்க கோட்பாடுகளிலும் உள்ள ஒன்றாகும்."(ஹிந்துஸ்தான் டைம்ஸ் கல்கத்தா 25 டிசம்பர் 1951)

தில்லியை சார்ந்த டாக்டர் சங்கரதாஸ் கூறினார்:

"சட்டத்தைப் பேணி நடப்பதுதான் அஹமதிய்யா முஸ்லிம் ஜமாத்தின் கொள்கையும் செயல்முரையுமாகும். நீதிமன்றத்தின் ஆதாரத்தின் படி குற்றத்திலிருந்து தூய்மையானதாக நிரூபணமாகியுள்ளது அஹ்மதிய்யா ஜமாஅத் மட்டும்தான். சென்ற குழப்பங்களிலும் (1947 - இல் நடந்தவை) அஹ்மதிகள் (கொலை, கொள்ளை ஆகியவற்றிலிருந்து) தமது கைகளைத் தூய்மையாக வைத்துள்ளார்கள்." (ஸ்டேட்ஸ் மேன் நாளிதழ் 2 டிசம்பர் 1949)

ஆங்கிலேய ஆட்சியிலிருந்து விடுதலை பெரும் விஷயத்திலும் அஹ்மதியா முஸ்லிம் ஜமாஅத் இதே செயல் முறையைத்தான் கையாண்டது. நிச்சயமாக சுதந்திரம் பெறுவது ஒவ்வொரு மனிதனின் பிரப்புரிமையாகும். ஆயினும் சட்டத்திற்குள் இருந்துகொண்டு அந்த உரிமையைப் பெறவேண்டும்: இல்லைஎன்றால், நமக்கு சுதந்திரம் கிடைத்தப் பிறகு, சுதந்திர இந்தியாவின் பொதுமக்களும், தமது கோரிக்கைகளை ஒப்புக் கொள்ள செய்வதற்காக இதே மாதிரியான போராட்டங்களை நடத்துவார்கள் என்பதை அஹ்மதி முஸ்லிம்கள் அன்றைய காலத்தில் இந்திய மக்களிடம் எடுத்துக் கூறினார்கள்.

இன்று நாம் அதன் விளைவுகளை நம் கண்களால் கண்டு வருகிறோம். தினசரி போராட்டங்கள், கடையடைப்புகளால் நாட்டிற்கு கோடிக்கணக்கான ரூபாய்கள் நஷ்டம் ஏற்படுகின்றன. மேலும் அந்த நஷ்டங்களின் சுமையும் பொது மக்கள் மீதே விழுகின்றது. இந்த வழிமுறையைத்தான் இந்தியா சுதந்திரம் பெரும் போதும் அஹ்மதிய்யா ஜமாஅத் விரும்பவில்லை. மற்றபடி, இந்திய சுதந்திரம் விஷயத்தில் அஹ்மதிய்யா முஸ்லிம் ஜமாஅத், எந்த இயக்கத்தை விடவும், அரசியல் பிரிவை விடவும் பின்தங்கியிருக்கவில்லை.

அஹமதிய்யா ஜமாஅத்தின் ஸ்தாபகர் ஹஸ்ரத் மிர்ஸா குலாம் அஹமத் (அலை) அவர்கள், சுதந்திரத்தைப் பெறுவதற்காக, இந்துக்களும், முஸ்லிம்களும் ஒன்று சேர்ந்து தமது தமது குறிக்கோளைப் பெறவேண்டுமென அறிவுரை கூறினார்கள். முஸ்லிம்கள் காங்கிரசுடன் சேராமல், முஸ்லிம் லீக் என்று தனக்கென தனிப்பட்ட அரசியல் பிரிவை ஏற்படுத்தியபோது ஹஸ்ரத் அஹ்மத் (அலை) அவர்கள் இதனை விரும்பவில்லை. இவ்வாறு ஒன்று சேர்ந்த சக்தி பிரிந்துவிடும். மேலும் அமைதி, சமாதானம் பற்றிய விஷயத்தில் விரும்பத்தகாத பிரச்சனைகள் உருவாகிவிடும் என்பதால்தான் அன்னார் இதனை விரும்பவில்லை.

இதன்படி 1908 ஆம் ஆண்டில், பை காமே ஸுல்ஹ என்ற பெயரில் ஒரு நூல் எழுதினார்கள். (இந்த நூல் 'சமாதானத் தூது') என்ற பெயரில் தமிழிலும் வெளிவந்துள்ளது) அதைப் படிக்கும் போது, இந்தியாவில் 39 வருடங்களுக்குப் பிறகு ஏற்படப்போகும் நிலைமைகளை ஹஸ்ரத் மிர்ஸா குலாம் அஹ்மத்(அலை) அவர்கள் அன்றே தமது தொலை நோக்குப் பார்வையினால் புரிந்திருந்தார்கள் என்பதை நம்மால் கணிக்க முடிகிறது. இந்து, முஸ்லிம் ஒற்றுமைக்காக ஒருவன் இன்னொருவரின் சான்றோர்களை மதிப்போம். எனவும் அந்தப் பெரியவர்களின் உண்மைத்தன்மையை ஒப்புக்கொள்வோம் எனவும் உடன்படிக்கை செய்து கொள்ளுமாறு அந்நூலில் வலியுறுத்திக் கூறும்போது இவ்வாறுக் குறிப்பிட்டார்கள்:

"அன்பிற்குரியவர்களே! சமாதானத்தைப் போன்று எதுவுமில்லை. வாருங்கள் நாம் இந்த உடன்படிக்கையின் மூலம் ஒன்றுபடுவோம். ஒரு சமுதாயமாக மாறுவோம். ஒருவருகொருவரை மறுப்பதனால் எந்த அளவுக்கு பிரிவினை ஏற்பட்டுவிட்டது என்பதையும், நாட்டுக்கு எவ்வளவு நஷ்டம் ஏற்பட்டுவிட்டது என்பதையும் நீங்கள் பார்கிறீர்கள். வாருங்கள் ஒருவரையொருவர் உண்மைப்படுத்துவதில் எந்த அளவுக்கு அருள்கள், அபிவிருத்திகள் இருக்கின்றன என்பதையும் இப்போது சோதித்துப் பாருங்கள்." (பைகாமே ஸுல்ஹ பக்கம் 17, 18)
முஸ்லிம்களிடம் ஏற்பட்ட தவறு என்னவென்றால், இந்துக்களின் இந்த முயற்சியில் அவர்கள் கலந்து கொள்ளவில்லை. மேலும் , நாம் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருக்கிறோம் என எண்ணினார்கள். மேலும் இந்த எல்லாமுயற்சிகளுக்கும் என்தாவது பலன் இருக்கிறதென்றால். அது இந்துக்களுக்குத்தான் கிடைக்கும்: முஸ்லிம்களுக்குக் கிடைக்காது எனக் கருதினார்கள். எனவே, முஸ்லிம்கள் கலந்துகொல்வதிளிருந்து விலகி இருந்ததுமட்டுமல்லாமல் அதற்கு எதிர்ப்பும் தெரிவித்து, இந்துக்களின் முயர்த்திகளுக்கு தடைக்கல்லாக நின்றார்கள். அதனால் சீர்குலைவு அதிகமாகிவிட்டது.

அன்னார் தொடர்ந்து கூறுகின்றார்கள்:
'முஸ்லிம்கள், தமக்கு ஆகுமான உரிமைகளைக் கோரும் விஷயத்தில் இந்துக்களுடன் சேர்ந்துகொள்ள என் பயப்படுகிறார்கள்? என்பதையும், இன்றுவரை காங்கிரசுடன் இணைவதிளிருந்து முஸ்லிம்கள் என் மறுத்துவருகிறார்கள் என்பதையும், பிறகு கடைசியில் ஏன் இந்துக்களின் கருத்தை சரியானது என உணர்ந்து அவர்களைப் பின்பற்றினார்கள் - ஆயினும் தனித்து நின்றார்கள் என்பதையும், அவர்களுக்குப் போட்டியாக ஏன் முஸ்லிம் லீக் என்ற கட்சியை உருவாக்கினார்கள். ஆயினும் (இந்துக்களாகிய) அவர்களின் தீங்குகளை ஒப்புக்கொள்ளவில்லை என்பதையும் ஒவ்வொரு நபரும் மிக எளிதாகப் புரிந்து கொள்ளலாம். (பைகாமே ஸுல்ஹ பக்கம் 12)

எனவே, இந்தியாவுக்கு உண்மையான கண்ணியத்திற்குரிய சுதந்திரம் வேண்டும் என்பதுதான் ஹஸ்ரத் மிர்சா குலாம் அஹ்மத் (அலை) அவர்களின் விருப்பமாக இருந்தது. ஏனெனில் எந்த ஒரு நாடு அல்லது சமுதாயம் பல வருடங்களாக அடிமை என்ற சங்கிலியால் பினைக்கப்பட்டிருக்குமோ அதில் அநியாயங்களும், தீய நடத்தைகளும் உருவாகிவிடுகின்றன என்பதை அன்னார் நன்கு அறிந்திருந்தார்கள். இதன்படி யூதர்கள் அடிமையாக இருந்த காலத்தை உதாரணமாக குறிப்பிடும்போது கூறுகிறார்கள்:

"அவர்கள் (யூதர்கள்) 400 வருடங்களாக அடிமைத்தனத்தில் இருந்தனர். அதனால் அவர்களிடம் தரங்கெட்ட நிலையம், அநியாயமும் அதிகமாக உருவாகியிருந்தன." (பைகாமே ஸுல்ஹ பக்கம் 32)

இனி இந்திய விடுதலைக்காக ஹஸ்ரத் மிர்ஸா பசீருத்தீன் (ரலி) அவர்கள் தியாகங்கள் பற்றி பார்க்கலாம்.

இறைவனே எங்களுடைய திட்டங்களின் நடுத்தூணாக இருக்கின்றான். ஹஸ்ரத் அஹ்மத் (அலை) அவர்கள்.


உண்மையிலேயே நீங்கள் இறைவனுக்காக ஆகிவிடுவதென்றால் அந்த இறைவனும் உங்களுக்காகவே ஆகிவிடுவான் என்பதை உணர்ந்துகொள்ளுங்கள். நீங்கள் உறங்குகின்றபோது அவன் உங்களுக்காக விழித்திருப்பான். நீங்கள் உங்களுடைய எதிரிகளைப் பற்றி கவனமற்றிருக்கும்போது உங்களுடைய இறைவன் அவர்களைக் கண்காணித்து அவர்களுடைய சதித்திட்டங்களை முறியடிப்பான். உங்களுடைய இறைவன் எவ்வளவு வல்லமை மிக்கவன் என்பதை நீங்கள் இன்னும் உணரவில்லை. நீங்கள் அதனை உணர்ந்திருந்தால் உலகிற்காக கவலைப்படக்கூடிய ஒருநாள் கூட உங்களுக்கு இராது. தன்னிடத்திலே ஒரு பெரும் பொக்கிஷத்தைக் கொண்டுள்ள ஒரு மனிதன் அவனிடமிருந்து ஒரு காசு காணாமற் போனால் அதற்காக அழுது புலம்புவானா? அதற்காக தன்னை மாய்த்துக் கொள்ள துணிவானா? உங்களுடைய எல்லாத் தேவைகளையும் நிறைவு செய்கின்ற ஒரு பெரும் பொக்கிஷமான இறைவனைப் பற்றிய அறிவு உங்களுக்கு இருக்குமாயின் உலகப் பொருட்களிலே நீங்கள் ஏன் பெரும் பற்றுக் கொள்ள போகின்றீர்கள்? இறைவன் கிடைப்பதர்க்கரிய பெரும் பொக்கிஷமாக இருக்கின்றான். அதன் உண்மையான மதிப்பை உணருங்கள். நீங்கள் எடுத்து வைக்கின்ற ஒவ்வொரு காலடியிலும் அவன் உங்களுக்கு உதவிபுரிகின்றவனாகவே இருக்கின்றான் அவனில்லாமல் நீங்கள் ஒரு பொருளுமல்ல? உங்களுடைய பொருள்களும் திட்டங்களும் உங்களுக்கு உதவாது, உலகப் பொருட்களின் மீது முழுக்க முழுக்க சார்ந்துள்ள ஏனைய சமுதாயங்களைப் பின்பற்றாதீர்கள். பாம்பு மண்ணைத் திண்பதுபோல் அவர்கள் உலகின் அற்பப் பொருட்களின் மீது பெரிதும் சார்ந்து நிற்கின்றார்கள். கழுகுகளும் நாய்களும் பிணங்களை விரும்பி திண்பதுபோல் இவர்கள் உலக இச்சையிலே மூழ்கிக்கிடக்கின்றார்கள். இவர்கள் இறைவனிடமிருந்து வெகுதூரம் சென்றுவிட்டவர்கள். இவர்கள் மனிதனை கடவுளாக வணங்குகின்றவர்கள். பன்றியைத் தின்று மதுவைத் தண்ணீரைப் போல் அருந்துகின்றார்கள். இவர்கள் உலகப் பொருட்களிலே எல்லையற்ற நம்பிக்கை வைத்து இறைவனிடம் எதற்கும் உதவி தேடாத காரணத்தினால் என்றோ மரணித்துப் போய்விட்டார்கள். ஒரு புறா தனது கூட்டிலிருந்து பறந்து செல்வதைப் போல் ஆன்மீக ஆவி இவர்களிடமிருந்து பறந்து போய்விட்டது. உலக செல்வங்களை வணங்குகின்ற குஷ்டரோகம் இவர்களைப் பீடித்திருக்கின்ற காரணத்தால் இவர்களுடைய ஆன்மீக அவயங்கள் செல்லரித்துப் போய்விட்டன. நீங்கள் இந்த குஷ்டரோகத்திற்கு அஞ்சுங்கள். ஒரு வரம்பிற்குள் நின்றுகொண்டு பொருளைத் தேடுவதையும், அதைச் செலவிடுவதையும் நான் தடுக்கவில்லை ஆனால் ஏனைய சமுதாயத்தைப் போன்று உலகப் பொருட்களுக்கு அடிமையாகி விடுவதைத்தான் நான் தடுக்கின்றேன். இந்தப் பொருட்களையெல்லாம் தந்த இறைவனை மறந்து விடுவதைத்தான் நான் தடை செய்கின்றேன். (கிஷ்தி நூஹ்)

உண்மையான நஜாத் எது?


நஜாத் ஆசிரியர் தாமும் குழம்பி பிறரையும் குழப்புகிறார் 73 பிரிவு பற்றிய நபி மொழியில் "மன்ஹும்" என்றிருப்பதாக அவர் கூறியிருந்ததை தவறென சுட்டிக் காட்டி "மன்ஹிய" என்றே காணப்படுவதை எடுத்துக் காட்டியிருந்தோம். அதற்கு அவர் தமது இதழில் நாம் நமது இலக்கண அறிவைப் பயன்படுத்தி மக்களை வழிகெடுப்பதாக கூறி நம்மை சாடியிருக்கிறார்.

உள்ளதை, உள்ளபடி கூறுவது வழி கெடுப்பதா? அல்லது இல்லாததை இட்டுக் கட்டிக் கூறுவது வழி கெடுப்பதா? ஒன்றுக்கு பொருள் கூறுவதில் தவறு நேரலாம், கருத்து வேறுபாடு வரலாம். ஆனால் மூலச் சொல்லையே மாற்றி எழுதுவது அக்கிரமச் செய்யலல்லவா? இது மக்களின் அறியாமையைப் பயன்படுத்தி அவர்களை வழிகெடுபபதாகாதா?

73 பிரிவுகளில் ஒரு பிரிவு மட்டுமே இரட்சிப்புப் பெரும் என்று குறிப்பிட்ட நபி பெருமானார்(ஸல்) அவர்களிடம் "மன்ஹிய" அது எது ? என்றே கேட்கப்பட்டது. இதனை நஜாத் ஆசிரியர் கூறுவது போன்று, 'அறிவுடைமையாக' அந்தக் கூட்டத்தார் யார்? என்று எடுத்துக் கொண்டாலும் அது ஒரு தனிப்பட்ட கூட்டத்தாரை - ஜமாத்தைக் குறிப்பிடுமேயொழிய முழு முஸ்லிம் சமுதாயத்திலுள்ள தனி நபர்களை ஒரு போதும் குறிக்காது. ஏனெனில் இங்கு எடுத்துக் கொல்லப்பட்ட விஷயம் 73 பிரிவுகளைப் பற்றியது, தனி நபர்களைப் பற்றியதன்று. இந்த சாதாரண விஷயத்தைக் கூட நஜாத் ஆசிரியரால் புரிந்து கொள்ளயியலவில்லை என்றால் அவர் பெரிதும் குழம்பிப் போயிருக்கிறார் என்பதே அதற்குப் பொருள்.

73 பிரிவுகளில் ஒரு பிரிவு நேர்வழி பெரும் என்று கூறப்பட்டிருப்பதால் அந்தப் பிரிவு ஒரு தனி ஜமாஅத் தனி அமைப்பு எனக் கூறுவதே அறிவுடமையாகும். 73 பிரிவுகள் என்று ஆகிவிட்டதற்க்குப் பிறகு அவை யாவற்றிக்கும் தனித்தனிப் பெயர்கள் ஏற்படுவது என்பது தவிர்க்க முடியாததாகும்.

முஸ்லிம்கள் 72 கூட்டமாகப் பிரிந்துவிட்ட நிலையில் அவர்களுக்கிடையில் பல்வேறு வேறுபாடுகள் பிறந்துவிட்ட நிலையில் அவர்களை நேர்வழியில் அழைக்க அவர்களை ஒன்றுபடுத்த ஓர் அமைப்பு உருவாகின்றது. அத்தகைய அமைப்பு ஏனைய 72 பிரிவுகளிலிருந்து தன்னை வேறுபடுத்திக் காட்ட தனக்கென ஒரு பெயரை வைத்துக் கொள்வது அதற்கு முற்றிலும் அவசியமாகிவிடுகிறது. அவ்வாறில்லாமல் அவர்கள் ஒரு தனிப்பிரிவாக, "ஜமாஅத்" தாக எவ்வாறு இயங்க முடியும்? இதனைச் சிந்திக்கின்ற எவராலும் புரிந்து கொள்ள முடியும்!

அத்தகைய அமைப்பு, 'முஸ்லிம்' என்ற பெயரைக் கைவிட்டு வேறொரு பெயரை தங்களுக்கென வைத்துக் கொண்டால்தான் அது தவறாகும். அவ்வாறில்லாமல் தங்களை முஸ்லிம்களென்று கூறிக் கொண்டு தாம் சார்ந்திருக்கும் அமைப்புக்கு ஒரு பெயரினை வைத்துக் கொண்டால் அது தவறாகாது. இது இவர்களுக்குப் புரியும்! ஆனால் பாமர மக்களை ஏமாற்ற இதை விட்டால் இவர்களுக்கு வழியில்லை இதுதான் முஸ்லிம்களை ஆலிம்களாக்குகின்ற வழியா?

இப்படி பெயர் வைக்க அனுமதியிருந்தால் நபி பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் அப்பிரிவின் பெயரையும் செயல்களையும் சுட்டிக்காட்டியிருப்பார்களே என இவர்கள் வாதிக்கின்றார்கள். அப்படி நபிபெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் அந்தப் பிரிவின் பெயரைச் சொல்லியிருப்பார்களேயானால் இன்று முஸ்லிம்களிடையே உள்ள அனைத்துப் பிரிவினரும் அந்தப் பெயரை வைத்துக் கொண்டு தாமே ஈடேற்றம்பெரும் பிரிவு என்பதற்கு அதையே ஆதாரமாக் காட்டுவார்கள் அதனால்தான் நபி (ஸல்) அவர்கள் ஈடேற்றம் பெரும் பிரிவைப் பற்றிக் கேட்கப்பட்டபோது 'ம அன அலைஹி வ அஸ்ஹாபி' - 'நானும் எனது சஹாபாக்களும் போன்று இருப்பவர்கள்' என்று கோடிட்டுக் காட்டினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்களும் அவர்களின் சஹாபாக்களும் இருப்பது போன்று இன்றிருக்கும் 'ஜமாஅத்' எது? நபி பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் ஆணையிட்டார்கள் சஹாபாக்கள் அதனை சிரமேர்கொண்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் முடிவு செய்தார்கள். சஹாபாக்கள் அதனை எவ்வித மறுப்பும் கூறாது அப்படியே ஏற்றார்கள். இப்படிப்பட்ட தன்மை, ஒரு இமாம் - ஓர் ஆன்மீகத்தளைமையின் கீழ் ஒன்று பட்டு செயல்படுகின்ற தன்மை இன்றைய முஸ்லிம் பிரிவுகளில் எதற்காவது உண்டா? "அஹ்லே சுன்னத்வல் ஜமாஅத்' என்று நீட்டி முழக்கி பெயர்வைத்துக் கொள்வதில் குறைவில்லை ஜமாஅத் என்றால் அதற்கு இமாம் இருக்க வேண்டும் என்பது நபி (ஸல்) அவர்கள் வகுத்த நியதி. இவர்களின் இமாம் யார்? பள்ளிவாசலின் இமாமைக் கூறுவார்கள். அங்கு கூட ஷாபிக்கு வேறு இமாம் ஹனபிக்கு வேறு இமாம்! இவற்றிலிருந்து வேறுபட்ட வஹ்ஹாபிகளுக்கு வேறு இமாம்!! இறைவனின் சந்நிதியில் கூட ஒன்றுபட்டு நிற்க இயலாத இவர்களா நபி(ஸல்) அவர்களைப் போன்று சஹாபாக்கள் போன்றும் இருப்பவர்கள்?

அல்லாஹ்வின் அருளினால் இந்த உயரிய தன்மை அஹ்மதிய்யா முஸ்லிம் ஜமாத்திற்கு மட்டுமே இருக்கிறது. உலகெங்குமுள்ள அந்த ஜமாஅத் மட்டுமே ஒரே தலைமையின் - இமாமின் - கலீபாவின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டு செயல்படுகிறது.

முஸ்லிம்கள் 73 பிரிவாக பிளவுபடுகின்றபோது ஏற்படுகின்ற நிலைபற்றியதே இந்த சர்ச்சை, அதற்கு முன்னாலுள்ள முஸ்லிம் சமுதாயத்தைப் பற்றியதன்று! பிற்கால முஸ்லிம்களைப் பற்றியதே இந்த முன்னறிவிப்பு, ஆரம்பகால முஸ்லிம்களைப் பற்றியதன்று! இதனைப் புரிந்தும் புரியாததுபோல், "எல்லாக் காலங்களிலும் வெற்றிப் பெரும் கூட்டத்தாரும் இருப்பார்கள் வழிகேடர்களும் இருக்கத்தான் செய்வார்கள்" என்று மேம்போக்காகக் குறிப்பிடுகிறார் நஜாத் ஆசிரியர். அவ்வாறானால் நபி (ஸல்) அவர்கள் இந்த ஹதீஸை கூரியிருக்கவேண்டிய அவசியமேயிருக்காதே.

ஆரம்ப காலத்தில் முஸ்லிம் சமுதாயத்தில் பிளவுகள் இருக்கவில்லை. பின்னர் பிரிவுகள் ஏற்பட்டிருந்தாலும் அவை அதிகமாக இல்லை. அதிகமான பிரிவுகள் முஸ்லிம் சமுதாயத்தில் ஏற்பட்டுவிட்ட இக்காலத்தைப் பற்றியே நபி (ஸல்) அவர்கள் முன்னறிவித்தார்கள். எனவே முற்கால முஸ்லிம்களைப் பற்றிய சர்ச்சைக்கே இங்கு இடமில்லை.

இன்னுமொன்றை இங்கு குறிப்பிடவேண்டும். அண்ணல் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், தமது சமுதாயத்தின் எதிர் காலத்தைப் பற்றி மிக விளக்கமாக எடுத்தியம்பியுள்ளார்கள், அதாவது தமது காலத்திற்கு பிறகுள்ள மூன்று நூற்றாண்டுகள் நல்ல கால கட்டங்கள் எனவும் அதன் பிறகு அக்கிரமமும் பலாத்காரமும் பெருகிவிடும் எனவும் பின்னர் "நபித்துவத்" தின் வழியில் "கிலாபத்" ஏற்படும் என்றும் அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள். (ஆதாரம்: மிஷ்காத்)
அஹ்மதிய்யா ஜமாஅத் வெறுமே 72 பிரிவுகளுக்குப் பிறகு 73 ஆவது பிரிவாக மட்டும் எருபடுத்தப்பட்டதன்று. மாறாக இறைவனின் திட்டத்தின்படி அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களின் பல்வேறு முன்னறிவிப்புகளின் படி தோன்றிய இறையியக்கமாகும்.

அஹ்மத் என்பது நபி(ஸல்) அவர்களையும் அஹ்மதியா தரீக்க என்பது நபி (ஸல்) அவர்களின் தரீக்காவையுமே குறிக்க முடியுமென அந்-நஜாத் வாதிடுகிறது. இது போன்ற வாதங்கள் பாமரர்களின் வாதங்களாக இருக்க முடியுமே தவிர படித்தவர்களின் வாதமாக இருக்கயியலாது. விஷயமறிந்தவர்கள் இதுபோன்று வாதித்தால் அவர்கள் விஷயமரியாதவர்களை ஏமாற்ற நினைக்கிறார்கள் என்பதே அதற்குப்பொருள் 'அஹ்மத்' என்பது அண்ணலாரின் குணப்பெயரே தவிர பெற்றோர் இட்டப் பெயரன்று. திருக்குரானில் அவர்களின் பெயர் வரும் கீழ்காணும் இடங்களிலெல்லாம் 'முஹம்மத்' என்றே காணப்படுகிறது.
'முஹம்மதுர் ரெசூலுல்லாஹ்' (சூரா பாத்திஹா)
'நுஸ்ஸில அலா முஹம்மத்' (சூரா முஹம்மத்)
மாகான முஹம்மதுன் அபா அஹதின் (சூரா அஹ்ஸாப்)
வமா முஹம்மதுன் இல்லா ரெசூலுன் (சூரா ஆலு இம்ரான்)
அதுவுமில்லாமல், கலிமா, பாங்கு, சலவாத், இன்னும் தொழுகையில் செய்யப்படும் ஓதல்கள் யாவற்றிலும் முஹம்மத் என்ற அவர்களின் இயற்பெயரே இடம்பெற்றுள்ளது. அரசர்களுக்கு அவர்கள் அனுப்பிய கடிதங்களிலும் உடன்படிக்கையிலும் 'முஹம்மத்' என்றே அவர்களின் இயற்பெயர் காணப்பட்டது. இவ்வாறிருக்க அண்ணல் நபி (ஸல்) அவரளின் பெயர் 'அஹ்மத்' என்றும் திருக்குரானிலே 'இஸ்முஹு அஹ்மத்' - 'அவர் பெயர் அஹ்மத்' என்று காணப்படுவது நபி பெருமானாரையே குறிக்கும் என்று இவர்கள் கூறுவது உண்மையிலிருந்து மக்களை திசை திருப்புவதற்கேயாகும்.
இமாம் அஹ்மத் இப்னு ஹன்பல் (ரஹ்) போன்றவர்களோ அஹ்மது என்று பெயரிட்ட வேறு யாருமோ குர்ஆனில் அஹ்மத் என்று குறிப்பிடுவது என்னையே யாகும் என்று வாதிட்டதில்லை என்கிறது நஜாத்! நஜாத் ஆசிரியரின் பாஷையில் இதனைக் குறிப்பிடுவதென்றால் 'பே தனமான' வாதன் என்றே இதனைக் கூறவேண்டும். திருக்குரானில் காணப்படும், 'இஷ்முஹு அஹ்மத்' என்பது இவர்களை குறிக்காது இருக்கும்போது இவர்கள் ஏன் அவ்வாறு வாதிக்கப்போகிரார்கள்? இவர்கள் அவ்வாறு வாதிக்காததால் 'அஹ்மத்' என்பது நபி (ஸல்) அவர்களை குறிக்கும் என்று கூறுவதென்றால் அதைவிட சிறுபிள்ளைதனமான வாதம் எதுவுமிருக்க இயலாது.

ஹஸ்ரத் மிர்ஸா குலாம் அஹ்மத் அவர்களின் பெயர் குலாம் அஹ்மத். அஹ்மத் அல்ல என்கிறது நஜாத். ஹஸ்ரத் அஹ்மத் (அலை) அவர்களின் தகப்பனார் பெயர் மிர்ஸா குலாம் முர்தஸா என்றும் சகோதரரின் பெயர் மிர்ஸா குலாம் காதிர் என்றும் படிக்கின்ற எவருக்கும் மிர்ஸா குலாம் என்பது குடும்ப வழக்கிலுள்ள பெயர் என்பதும் அஹ்மத் என்பதே அவர்களின் பெற்றோர் இட்ட பெயர் என்பதரும் புலனாகும்.

73 பிரிவு பற்றிய ஹதீஸிற்கு விளக்கமாக 'மிர்காத் ஷரஹ் மிஷ்காத்தில்' வந்துள்ள 'அஹ்மதியா தரீக்கத்' என்ற சொற்றொடரும் பொதுவாக முஸ்லிம்களையே குறிக்கும் என நஜாத் வாதிடுகிறது. அப்படியானால், இந்த விளக்கவுரையில் குறிப்பிடும் வண்ணம் நாங்களும் அஹ்மதிய்யா தரீக்கவைச் சார்ந்தவர்களே என இவர்கள் தம்மைக் கூறுவார்களா? இந்த விளக்கவுரையில் "வல் பிர்கதுன்னாஜி பதுஹும் அஹ்லு சுன்னத்தில் பைலாயில் முஹம்மதிய்யதி வ தரீகது நகிய்யதுல் அஹ்மதிய்யத்" என வந்துள்ளது இது 73 பிரிவுகளில் இரட்சிப்புப் பெற்ற பிரிவைப் பற்றிக் கூறப்பட்டதாகும். "முகம்மதியா நடைமுறைகளை ஏற்று நடக்கும் 'அஹ்மதிய்யா தரீக்கத்' என்று இங்கு கூறப்பட்டதிலிருந்து இது பொதுப்படையாகக் கூறப்பட்டதன்று, குறிப்பாகக் கூறப்பட்ட ஒன்று, என்பது சிந்திக்கின்ற எவருக்கும் எளிதில் புலனாகும். ஆனால் 'நஜாத்' வேண்டுமென்றே குட்டையை குழப்புகிறது. எடுத்துக் கொண்ட விஷயம் 73 பிரிவு பற்றியதாக இருக்கும்போது 'அஹ்மத்' பற்றியும் 'இப்னுமர்யம்' பற்றியும் கூறி வாசகர்களை திசை திருப்புகிறது. இது உண்மையான நஜாத்தின் - இரட்சிப்பின் வழியாகாது.

மௌலானாவின் கலப்பட மார்க்கம் - பிரிட்டீஸ் ஆட்சியும் அஹ்மதியா இயக்கமும்


அஹ்மதியா இயக்கத்திற்கெதிராக பொய்யானதும், மக்களை ஏமாற்றுவதற்கும் அடிக்கடி எதிரிகளால் குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்படுகின்றன. அவற்றில் ஒன்றுதான் அஹ்மதியா இயக்கம் ஆங்கிலேயர்களால் தோற்றுவிக்கப்பட்டது என்பதும் ஆகும்.

"இஸ்மி" இதழின் "மௌலானா" இதே குற்றச்சாட்டை இவ்வாறு வெளிப்படுத்துகின்றார்:-

"ஆங்கிலேயர் தேசத்தைக் கைப்பற்றிய போது இந்துக்கள் ஆங்கிலேயருக்கு உடனே அடங்கிப் போய்விட்டனர். முஸ்லிம்களோ பணிந்து அடிமை வாழ்வு வாழ விரும்பவில்லை. ஆங்கிலேயரை எதிர்த்து போராடுவதற்கு என்ற நோக்கில் முஸ்லிம்களிடையே பல இயக்கங்கள் தோன்றின. முஸ்லிம்களிடையே விழிப்புணர்ச்சி ஏற்பட்டுவிட்டது என்பதற்கு இது எடுத்துக் காட்டாக இருந்தது"........................

"இப்படியான நிலையில் ஆங்கிலேயருக்கு ஒரு புத்தி தோன்றியது. தங்களுக்கு முஸ்லிம்களை அடிமைப்படுத்துவதற்கும் ஒரு நபியை தோன்றுவிக்க முனைந்தனர். ஒரு நபியின் வார்த்தை மட்டுமே முஸ்லிம் சமுதாயத்தில் செல்லுபடியாகும் என ஆங்கிலேய அரசு நம்பியது..... அதைத் தொடர்ந்து அஹ்மதியா - காதியானி இயக்கம் ஆங்கிலேயரின் முழு ஆதரவுடன் உண்டாக்கப்பட்டது."

இஸ்மி மௌலானாவின் இந்த அற்புதமான வரலாற்று ஆராய்ச்சியைப் பற்றி வரலாற்று அறிஞ்சர்களும் சிந்தனையாளர்களும்தான் போற்றி பாராட்ட வேண்டும்.

"இந்துக்கள் ஆங்கிலேயர்களுக்கு அடிமைப்பட்டுவிட்டார்களாம்! முஸ்லிம்கள் இந்துக்கள் போல் அடிமை வாழ்வு வாழ விரும்பவில்லையாம்."
ஆங்கிலேயர்களிடம் இருந்து இந்தியாவுக்கு விடுதலை பெற தங்களது உயிர், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் தியாகம் செய்து போராடி வெற்றி பெற்ற இந்திய தேசீய காங்கிரசும் மற்றும் விடுதலை இயக்கங்களும்தான் இந்த ஆராய்ச்சிக்கு பதிலளிக்க வேண்டும்.

கட்டுரை ஆசிரியருடைய இந்த வரலாற்று அறிவிலிருந்தும் அவருடைய அறிவும் உண்மையை மறைத்து திரித்துக் காட்டக் கூடிய திறமையும் எப்படிப்பட்டது என்பதை உணர முடிகிறது. மீண்டும் அவரது மகத்துவமிக்க ஒப்பற்ற ஆராய்ச்சி இவ்வாறு தொடர்கிறது:-

"முஸ்லிம்களுக்கு ஏற்பட்ட விழிப்புணர்ச்சியைப்போக்கி அவர்களைத் தூங்க வைப்பதற்கு ஒரு நபியால்தான் இயலும், எனவே மிர்ஸா குலாம் அஹ்மத் (அலை) அவர்களை ஒரு நபியாக தோன்ற வைத்து அஹ்மதியா இயக்கத்தை தோற்றுவித்தனர்.

இந்த வரலாற்று ஆராய்ச்சியைப் புகழ்ந்து இவருக்கு டாக்டர் பட்டம் கொடுக்க மறந்துவிட்ட பல்கலைக்கழகங்கள் அவர் அறிவுத்திறனுக்கு டாக்டர் பட்டம் கொடுக்க முன்வருமாறு வேண்டுகிறேன்.

இறுதி நபிக் கொள்கையை தவறான முறையில் அடிப்படைக் கொள்கையாக கடைபிடித்துவரும் முஸ்லிம்களை ஒரு நபியின் வார்த்தைகளின் மூலம் மட்டுமே கட்டுப்படுத்த முடியும். எனவே அவர்களை திசை திருப்ப ஒரு நபியை ஆங்கிலேயர்கள் தோற்றுவித்தார்கள் என்று கூறுவது "மௌலானாவுடைய மடத்தனத்தையும் அறியாமையையும் படம் பிடித்துக் காட்டுகின்றது.

ஹஸ்ரத் அஹ்மத்(அலை) அவர்கள் எதற்காக ஆங்கிலேய ஆட்சியைப் புகழ்ந்தார்கள்?

ஆங்கிலேயர் ஆட்சி ஏற்படுவதற்கு முன் இந்தியாவில் குறிப்பாக பஞ்சாபில் முஸ்லிம்கள் மிகவும் அவதிக்குள்ளாகியிருந்தனர். பஞ்சாபில் அப்போது சீக்கியர்களுடைய ஆட்சி நடைபெற்றது. அவர்கள் முஸ்லிம்களை கொன்று குவித்தனர். பள்ளிவாயில்கள் இடித்து தரைமட்டமாக்கப்பட்டன. பஞ்சாபில் பாங்கு சொல்லக்கூட அனுமதி இருந்ததில்லை.

சீக்கிய ஆட்சியில் முஸ்லிம்கள் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்த பயங்கரமான கொடுமைகளை பற்றி இந்து அறிஞ்சர் துளசிராம் என்பவர் 1872 இல் வெளியிட்ட தமது 'ஷேரே பஞ்சாப்' என்னும் நூலில் இவ்வாறு வரைந்துள்ளார்:-
"ஆரம்ப காலத்தில் சீக்கியர்கள் மிகவும் பயங்கரமான கொலைகளும் கொள்ளைகளும் செய்துவந்தனர். தங்களது கைகளுக்கு கிடைத்த எல்லாவற்றையும் கொள்ளையடித்து தங்களுக்கிடையே பங்கு போட்டுக் கொண்டிருந்தனர். சீக்கியர்கள் முஸ்லிம்கள் மீது கடுமையான பகைமை கொண்டிருந்தனர். முஸ்லிம்கள் பாங்கு சொல்வதற்கு அவர்கள் அனுமதியளிக்கவில்லை. மஸ்ஜித்களை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு அவற்றில் தம்முடைய குருகிரந்த் எனும் நூலைப் படித்துக் கொண்டிருந்தனர்."

மேற்கண்ட நூலில் கூறப்பட்ட நிலைமைகளிலிருந்து ஆங்கிலேயர்கள்தான் முஸ்லிம்களைக் காப்பாற்றினர்.

ஹஸ்ரத் அஹ்மத் (அலை) அவர்கள் ஆங்கிலேய ஆட்சியைப் தாம் பாராட்டியுள்ளதற்கான காரணங்களை கீழ்க்கண்டவாறு தெளிவு படுத்தியுள்ளார்கள்:-

"நான் ஆங்கிலேய அரசை மகிழ்விப்பதற்காக எதுவும் கூறவில்லை. எனினும் இந்த ஆட்சி, முஸ்லிம்கள் தமது கடமைகளை செய்வதில் எவ்விதத்தடையும் செய்வதில்லை. தமது மார்க்கத்தை இறைவனுக்காக மட்டும் அர்ப்பணம் செய்யும் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக இந்த ஆட்சி வாளெடுக்கவில்லை. இவ்வாறான ஆட்சியை வாளெடுத்து யுத்தம் செய்வதை இஸ்லாம் அனுமதிக்கவில்லை. நான் ஆங்கிலேய ஆட்சியை மகிழவைக்கவோ அல்லது நான் பயனடையவேண்டும் என்ற எண்ணத்துடனோ இவ்வாறு கூறவில்லை"
அஹ்மதிகளை பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் ஏவலர்கள் என்று புளுகும் 'மௌலான' தான் சார்ந்திருக்கும் ஜமாத்துகளையும் தங்களுடைய மதிப்பிற்குரிய ஆலிம்சாக்களையும் பற்றி ஆராய்ந்து பார்த்தால் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் ஏவலர்கள் அவர்கள்தாம் என புரிந்து கொள்ள முடியும்.

தாருல் உலூம் நத்வதுல் உலமாவின் மாதப்பத்திரிகையான 'அன்னத்வா' இவ்வாறு எழுதியிருந்தது.

"இந்த தாருல் உலூமிலிருந்து வெளிவரும் ஆலிம்களுடைய மிகப் பெரிய கடமை ஆங்கிலேய ஆட்சியின் குணங்களையும் அருட்களையும் நன்குணர்ந்து நாட்டுமக்களுக்கு அதனுடைய குணங்களை எடுத்துக்காட்டி அதற்கு கீழ்படிய வேண்டியதன் அவசியத்தை பரவசெய்யவேண்டும் என்பதாகும்." (அந் நத்வா : லக்னோ ஜூலை 1908)

அஹ்ராரி இயக்கத்தின் தலைவர் மௌலான சபர் அலி கான் தன்னுடைய பத்திரிகையான ஜமீந்தார் இல் இவ்வாறு எழுதியுள்ளார்:-

"ஜமீந்தார் பத்திரிகையும் அதனைச் சார்ந்தவர்களும் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியை இறைவனுடைய நிழல் என்று நினைக்கிறார்கள். ஒரு வினாடி கூட இந்த அரசாங்கத்திற்கெதிராக முஸ்லிம்களால் தப்பெண்ணம் கொள்ளவே முடியாது. துர்பாக்கியமான எந்த ஒரு முஸ்லிமும் இந்த அரசாங்கத்திற்கெதிராக செயலாற்ற நினைத்தால் அவனொரு முஸ்லிமே அல்ல வென்று முரசு கொட்டி நாங்கள் அறிவிப்போம் நம்முடைய அரசின் நெற்றியிலிருந்தும் வடியும் ஒருதுளி வேர்வைக்குப் பதிலாக முஸ்லிம்கள் தங்களுடைய உடலின் இரத்தத்தை சிந்தத்தயாராக இருக்கின்றனர் இந்தியாவிலுள்ள எல்லா முஸ்லிம்களின் நிலையம் இதுவேயாகும். ( ஜமீந்தர் 11-11-1911)

அஹ்மதிய்யா முஸ்லிம் ஜமாத்தின் பெரும் விரோதியான முஹம்மது ஹுசைன் பட்டாலவி ஆங்கிலேய ஆட்சி பற்றி கீழ்வருமாறு எழுதியுள்ளார்:-
"முஸ்லிம்களைப் பொறுத்தவரையில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சி பெருமைக்குரியதாகத் திகழ்கிறது. குறிப்பாக அஹ்லே ஹதீஸிற்கு இந்த அரசு தற்போதைய எல்லா இஸ்லாமிய அரசுகளை விடவும், ரோம், ஈரான், குரோசான் ஆகியவற்றிலுள்ள அரசுகளை விடவும் மிகவும் அருளுக்குரியதாக உள்ளது. இவ்வரசாங்கத்தின் சமாதானக் கொள்கைகள் காரணமாக இவ்வரசாங்கம் தங்களுக்கு அருளப்பட்ட ஒரு இறையருள் என்றே அஹ்லே ஹதீஸ் பிரிவினர் கருதுகின்றனர். இந்த அரசாங்கத்தின் கீழ் குடிமக்களாக வாழ்வது இஸ்லாமிய அரசின் கீழ் குடிமக்களாக வாழ்வதைவிடவும் மேலானதென்று கருதுகின்றனர். இஷா அதுஸ் ஸுன்னா பாகம் : 6, பக்கம் 10 )

அஹ்மதியா முஸ்லிம் ஜமாத்தின் பெரும் விரோதியான தேவ்பந்தி அஹ்லே ஹதீஸ் என்னும் பிரிவினரின் தலைவராக இருந்த மௌலவி நதீர் அஹ்மத் கீழ்க்கண்டவாறு வரைந்துள்ளார்:-

"இந்திய மக்கள் மீது ஆட்சி புரிவதற்கு இந்துவோ, முஸ்லிமோ அல்லாத வெளிநாட்டரசர் ஒருவர்தான் வரவேண்டும். அதில்தான் இந்த மக்களுக்கு நன்மை இருக்கிறது. ஐரோப்பாவில் உள்ள அரசுதான் இங்கு ஆட்சி புரிய வேண்டும். இங்கு ஆங்கிலேய அரசு ஆண்டுகொண்டிருப்பது இறைவனுடைய மாபெரும் கிருபையாகும். இந்த ஆங்கிலேய ஆட்சி தாயை விடவும். மேலான அன்பும் இரக்கமும் கொண்டதாகும். பர்மா, நேபாளம், ஆப்கானிஸ்தான், எகிப்து, அரபு நாடுகள் ஆகியவற்றிலுள்ள அரசர்களுள் எவரும் இந்தியாவை ஆளுவதற்குரிய தகுதிபடைத்தவர்கள் என நான் கருதவில்லை. இந்தியாவை ஆளத் தகுதிபெற்றவர்கள் ஆங்கிலேயர் மட்டும்தான. இந்த ஆட்சி நீண்ட காலம் இருக்கவேண்டும் என்பதுதான் எனது துஆவும் விருப்பமுமாகும்."
'மௌலான' அவர்கள் மிகவும் பெருமையுடன் எடுத்துக் காட்டியிருக்கும் கவிஞ்சர் அல்லாமா இக்பால் ஆங்கிலேய ஆட்சிபற்றி என்ன கூறியிருக்கிறார் என்று பாருங்கள்.

விக்டோரியா மகாராணியின் மறைவிற்கு இரங்கல் தெரிவித்து அவர் இவ்வாறு கவிதை எழுதியுள்ளார். "மகாராணியின் சடலம் பெருமதிப்புடன் செல்கிறது. நான் பறந்து சென்று அந்த சடலம் செல்லும் வழியில் என்னையே நான் அர்ப்பணம் செய்ய நாடுகிறேன். இவர் மரணமடைந்த இந்த மாதத்திற்கு நான் முஹர்ரம் என்று பெயர் சூட்டுகிறேன். இன்று பெருநாளாக இருக்கிறது. ( ஒரு பெருநாளன்றுதான் அரசி மரணமடைந்தார்.) ஆனால் இந்த பெருநாள் வருவதைவிட மரணம் வந்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும். இந்திய துணைக்கண்டமே! உனது மீதிருந்த இறைவனுடைய நிழல் மறைந்துவிட்டது. மகாராணியே! உங்களது மறைவால் இறைவனுடைய சிங்காசனமே நடுங்கிக்கொண்டிருக்கிறது.

பாருங்கள் இன்று அஹ்மதியா ஜமாத்தைப் பற்றி குற்றம் சாட்டுகின்ற மௌலானாவின் முன்னோர்களும், தலைவர்களும் ஆங்கிலேய அரசாங்கத்திடம் வைத்திருந்த நம்பிக்கையின் ஒருசில உதாரணங்கள் மட்டும்தான் இங்கு தரப்பட்டுள்ளன.
அஹ்மதியா ஜமாஅத் ஆங்கிலேய அரசாங்கத்திடமிருந்து சலுகைகள் பல பெற்றுக் கொண்டிருந்தது என்று குற்றம் சாட்டும் மௌலானாவினால் இதனை நிரூபித்துக் காட்டவே முடியாது.

வாக்க்களிக்கப்பட்ட மசீஹின் இரண்டாவது கலீபாவாகிய ஹஸ்ரத் மிர்ஸா பசீருத்தீன் மஹ்மூத் அஹ்மத் அவர்கள் அஹ்மதியா ஜமாஅத் பிரிட்டிஷ் அரசிடமிருந்து ஒரு சல்லிக்காசாவது பெற்றதாக எவராலும் நிரூபித்துக் காட்ட முடியுமா என்று சவால் விட்டார்கள் இந்த சவாலை எவராலும் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. எவராலும் ஏற்றுக் கொள்ள இயலவில்லை.

இறுதிநாள் வரை எந்த மௌலானாவும் எந்தக் கூட்டத்தினரும் இதனை நிரூபிக்க முடியாது?

ஆனால் மௌலானாவின் முதியோர்களும், முன்னோர்களும், அவர்களுடைய ஜமாத்துகளும் ஆங்கிலேய அரசிடமிருந்து என்னென்ன சலுகைகள், நன்கொடைகள் பெற்றார்கள் என்பதற்கான சான்றுகள் எம்மிடம் உள்ளன.

Monday, August 15, 2011

நஜாத் நிர்வாகிகளின் கூற்றுக்கு பதில்!


திருச்சியில் நடைபெற்ற அந்-நஜாத் மாநாட்டில் அதன் நிர்வாகி ஜனாப் K.M.H அபூ-அப்தில்லாஹ் அவர்கள் அஹ்மதிகள் முஸ்லிம்கள் அல்ல என்பதற்கு மிகப் பெரும் சான்று ஒன்றை கூறியுள்ளார். அதாவது மிர்ஸா குலாம் அஹ்மதை நபியென்று ஒப்புக்கொள்ளாதவர்களை முஸ்லிம்கள் என்று அவர்கள் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. அப்படி ஏற்றுக்கொள்கிறோம் என்று அவர்கள் கூறினால், அதனை அவர்களது ஏடான சமாதான வழி இதழில் பிரசுரிக்கட்டும் ஆனால் அவர்கள் அவ்வாறு செய்யமாட்டார்கள்.

இதுபற்றி எங்கள் கொள்கை அல்லாஹ்வும் அவனது தூதர் (ஸல்) அவர்களும் கூறிய போதனைகளின் அடிப்படையாகும்.

அல்லாஹ் கூறுகிறான், நாட்டுப்புறத்தவர்கள் (அஹ்ராபிகள்) நாங்கள் விசுவாசித்தோம் என்று கூறுகின்றனர். நீங்கள் விசுவாசம் கொள்ளவில்லை. ஆனால் வழிப்பட்டோம் என்று கூறுவீராக (அதாவது முஸ்லிமாக உள்ளோம் என்று கூறலாம்) திருக்குர்ஆன் (49:15)

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:-

"நம்மைப்போல் தொழுபவனும், நமது கிப்லாவின் பக்கம் முகம் திருப்புபவனும், நாம் அறுத்ததைப் புசிப்பவனும், அல்லாஹ்வுடையவும், அவனது தூதருடையவும் பாதுகாப்பு பற்றியுள்ள இந்த ஒப்பந்தத்தை முறிக்காதீர்கள்." (ஸஹேஹ் புகாரி, கிதாபு ஸலாத், பாப் இஸ்திக் பாலுல் கிப்லத்) மேலும் இதுபற்றி அனைத்துலக அஹ்மதிய்யா ஜமாத்தின் ஆத்மீகத் தலைவர் ஹஸ்ரத் மிர்ஸா தாஹிர் அஹ்மது அவர்களது கூற்றையே அந்நஜாத் நிர்வாகி அவர்களுக்கு பதிலாக தருகிறோம்.
14-7-1986 அன்று லண்டனிலுள்ள மஸ்ஜித் பஸலில் நடைபெற்ற மஜ்லிஸே இர்பானில் அஹ்மதி அல்லாத ஒருவர் கலிபா அவர்களிடம், "அஹ்மதிகள் ஷியா பிரிவினரை முஸ்லிம்களாக ஏற்றுக்கொள்கின்றனரா?" என்ற ஒரு வினாவைத் தொடுத்தார். அதற்கு கலீபத்துல் மஸீஹ் அவர்கள் கீழ்க்கண்டவாறு பதிலளித்தார்கள்:-

"வேறு எவரும் அவர்களை உண்மையான முஸ்லிம்கள் என்று என்று எண்ணினாலும், எண்ணாவிட்டாலும் அஹ்மதிய்யா முஸ்லிம் ஜமாஅத்தைப் பொறுத்தவரை, தன்னை முஸ்லிம் என்று கூறுகின்ற அனைவரும் முஸ்லிம் என்று கூற தகுதி பெற்றவர்களே! இஸ்லாத்தின் சில விஷயங்களை மறுப்பவராக அவரை நீங்கள் கருதினால் அது வேறு விஷயம். ஆனால் ஒருவரை இஸ்லாத்திலிருந்து வெளியேற்றும் உரிமை எவருக்குமில்லை கலிமா கூறுபவனும், க அபா வின் பக்கம் முகம் திருப்பி தொழுபவனும், இஸ்லாத்தின் ஐந்து அடிப்படை கொள்கைகளில் நம்பிக்கை கொண்டுள்ள எவரும் தன்னை முஸ்லிம் என்று கூறுவதற்கு உரிமை பெற்றவர்கள் என்பதுதான் எங்கள் கொள்கை.

அஹ்மதியா நூல்களில் முஸ்லிம்களைப் பற்றி குறிப்பிட்டுள்ள இடங்களில் அஹ்மதி அல்லாத முஸ்லிம்கள் என்றும், பிற மதத்தவர்களைப் பற்றி இடங்களில் முஸ்லிம் அல்லாதார் என்றே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. எங்களது நூல்களில் முஸ்லிம்களை முஸ்லிம்கள் அல்லாதார் என்று எங்குமே குறிப்பிடப்படவில்லை. எனவே எங்களின் நிலை மிகவும் தெளிவானதும், விளக்கமானதுமாகும். (அந்- நஸர் 3-10-86)

Saturday, August 06, 2011

இறுதிநபி கொள்கையை கைவிட்ட இரு பெரும்(?) தௌஹீதுவாதிகள்(?)


கடந்த 1997 டிசம்பர் மாதத்தில் சென்னையில் பிரிவுப் பெயர்கள் கூடுமா? கூடாத? என்ற தலைப்பில் ஒரு விவாதக்கூட்டம் நடைபெற்றது. அக்கூட்டத்தில் தற்போது தங்களுக்குள் பிளவுபட்டு ஒருவருக்கொருவர் குற்றச்சாட்டுகளை தங்களுக்குள் மாறி மாறி அள்ளி வீசிக்கொண்டு சத்திய இஸ்லாத்தை மக்கள் மத்தியில் எத்திவைக்கப்பாடுபடுவதாக வரிந்துகட்டிக்கொண்டு பேசியும், எழுதியும் வரக்கூடிய இருபெரும் தௌஹீது(?) அறிஞ்சர்களும், பல அறிஞ்சர்களும் (ஆலிம்களும்) தௌஹீது(?) வாதிகளும் கலந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள். அந்த விவாதத்தில் தாங்கள்தான் தௌஹீதை உண்மையிலேயே குர்ஆன், ஹதீஸ் அடிப்படையில் தெளிவுபடுத்தி வருகிறோம் என்று பிரகடனப்படுத்தும், பல குட்டிப்பிரிவுகளில் ஒரு பிரிவினரை வழிநடத்தும் முன்னால் அந்நஜாத், அல்-ஜன்னத் பத்திரிகையின் ஆசிரியரும் உணர்வு பத்திரிகையின் ஆசிரியரும், மௌலவி p.j. என்று அறியப்படும் பி.ஜைனுலாப்தீன் உலவி அவர்கள் ஒரு ஹதீஸை எடுத்து வைக்கிறார். அந்த ஹதீஸை மற்றொரு பிரிவினரை வழி நடத்தும் சத்திய இஸ்லாத்தை உள்ளது உள்ளபடி எடுத்துரைப்பதாக வாதிடக் கூடிய அந்நஜாத் என்ற பத்திரிகையின் முன்னால் நிர்வாகியும் இன்றைய ஆசிரியருமாகிய அபூ அப்தில்லாஹ் அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறார். அந்த சபையில் உள்ள அனைவரும் அதற்கு சாட்சியாக இருந்துள்ளார்கள் அந்த பி.ஜே. கூறியது போன்றே அப்படியே கீழே தருகிறோம்.
.عن النعمان بن بشير عن حذيفة: أن النبي -صلى الله عليه وسلم- قال: "

تكون النبوة فيكم ما شاء الله أن تكون، ثم يرفعها الله إذا شاء أن يرفعها
،
ثم تكون خلافة على منهاج النبوة، فتكون ما شاء الله أن تكون، ثم يرفعها الله إذا شاء أن يرفعها،

ثم تكون ملكًا عاضًا (الملك العاض أو العضوض: هو الذي يصيب الرعية فيه عسف وتجاوز، كأنما له أسنان تعضهم عضًا)، فيكون ما شاء الله أن يكون، ثم يرفعها الله إذا شاء أن يرفعها
ثم تكون ملكًا جبرية (ملك الجبرية: هو الذي يقوم على التجبر والطغيان).، فتكون ما شاء الله أن تكون، ثم يرفعها إذا شاء أن يرفعها.
ثم تكون خلافة على منهاج النبوة" ثم سكت
(أحمد في مسند النعمان بن بشير 4/273

நுஃமான் பின் பஷீர் (ரலி) அறிவிக்கின்றார். பஷீர் பின் சஃது என்பவரிடம் நான் கேட்டேன், உமராக்களைப் பற்றி எதாவது ஒரு ஹதீஸை நீர் மனனம் செய்து வைத்திருக்கின்றீரா? என்று, அந்த இடத்தில் (நேரத்தில்) ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்களும் இருந்தார்கள். அவர் வழிய வந்து சொன்னார்கள். அன அஹ்ஃபலு ஹுத்பதஹு நான் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை மனனம் செய்து வைத்திருக்கின்றேன் என்று சொன்னார்கள். சொல்லிவிட்டு கூறினார்கள், தகூனு நுபுவ்வத்ஃபீகும் - உங்களிடத்தில் நுபுவாத் நிலைத்து நிற்கும், மாஷா அல்லாஹு அன் தகூன - எவ்வளவு நாளைக்கு நிலைத்து நிற்க வேண்டும் என்று அல்லாஹ் நாடியிருக்கின்றானோ அவ்வளவு நாட்களுக்கு நான் இருப்பேன் என்று கூறுகிறார்கள். ஃதும்ம யர்ஃபஉஹா இஃத ஷாஅ அன்ய் யர்ஃபஅஹா அதை எடுக்க நினைக்கும் போது அதை அல்லாஹ் எடுத்துக் கொள்வான். (நபி (ஸல்) அவர்களின் மரணம் பற்றி கூறப்படுகிறது) ஃதும்ம தகூனு கிலாஃபத்துன் அலா மின் ஹாஜின் நுபுவ்வத் - நுபுவ்வத்தின் அடிச்சுவட்டில் கிலாபத் நடக்கும். ஃபதகூனு மாஷா அல்லாஹு அன் தகூன - கிலாஃபத் எவ்வளவு நாட்களுக்கு என்று அல்லாஹ் நினைக்கின்றானோ அதுவரை இருக்கும் ஃதும்ம யர்ஃபவுஹா இஃத ஷாஅ அன்ய்யர் ஃபஅஹா - அல்லாஹ் எடுக்க நினைக்கும் போது அதையும் எடுத்துக் கொள்வான். ஃதும்ம தகூனு முல்கன் அழ்ழன் - பிறகு கொடூரமான ஆட்சி ஏற்படும் பயகூனு மாஷா அல்லாஹு அன்ய்யகூன - அது எவ்வளவு நாங்கள் இருக்க வேண்டுமோ அது வரை இருக்கும். ஃதும்ம யர்ஃபவுஹா இஃத ஷாஅ அன்ய் யர்ஃபஅஹா - பிறகு எடுக்க நினைக்கும் போது அதையும் அல்லாஹ் எடுத்துக் கொள்வான். ஃதும்ம தகூனு முல்கன் ஜப்ரிய்யதன் - பிறகு இன்னும் அடக்குமுறை செய்யக்கூடிய ஒரு ஆட்சி ஏற்படும், தகூனு மாஷா அல்லாஹு அன் தகூன -அல்லாஹ் எவ்வளவு நாட்களுக்கு இருக்கவேண்டும் என்று நினைக்கிறானோ அது கொஞ்சம் நாட்களுக்கு நீடிக்கும். ஃதும்ம யர்ஃபவுஹா இஃத ஷாஅ அன்ய் யர்ஃபஅஹா - எப்போது அதையும் எடுக்கவேண்டும் என்று நாடுகிறானோ அப்போது அதையும் எடுத்துவிடுவான். ஃதும்ம தகூனு கிலாஃபத்துன் அலா மின் ஹாஜின் நுபுவ்வத் - பிறகு மறுபடியும் நுபுவ்வத்தின் பாதையில் கிலாபத் ஏற்படும். என்றும் கூறுகிறார்கள்.

ஆதாரம் பி.ஜே ( vs ) அபூ அப்தில்லாஹ் 1997 டிசம்பர் 17 to 20 தேதிகளில் நடைபெற்ற விவாத கேசட்

இங்கு இறுதியில் கூறப்படும் வாசகத்தை கவனிக்க வேண்டும் 'பிறகு மறுபடியும் நுபுவ்வத்தின் பாதையில் கிலாபத்' ஏற்படும் என்று தெளிவாக கூறப்படுகிறது.
(மேற்கண்ட ஹதீஸ் மிஷ்காத் என்னும் ஹதீஸ் நூலில் இடம் பெற்றுள்ளது)

சுமார் 100 வருடங்களுக்கு மேலாக உலக மக்கள் மத்தியில் நபிகள் நாயகம்(ஸல்) அவர்களுக்குப் பின் அவர்களின் ஷரியத்தைப் பின் பற்றி அவர்களின் உம்மத்தில் நபி வர முடியும் என்பதற்கான பல சான்றுகளை திருக்குர்ஆன், ஹதீஸ் அடிப்படையில் அஹமதிய்யா முஸ்லிம் ஜமாஅத் எடுத்து வைத்துவருகிறது. மூடத்தனமாகவும், முரட்டுத்தனமாகவும் எவ்வித சரியான ஆதாரமுமில்லாமலும் வேண்டுமென்றே மறுத்து வந்து கொண்டிருந்த ஆலிம்கள் தற்போது தெரிந்தோ தெரியாமலோ அவர்களுக்குள் கருத்துவேறுபாடு வந்ததன் காரணமாக ஏற்பட்ட விவாத அரங்கில் நபி வர முடியும் என்பதற்கு அஹ்மதியா முஸ்லிம் ஜமாஅத் எடுத்து வைக்கும் அதே ஹதீஸை ஒப்புக் கொண்டு விட்டார்கள். (அல்ஹம்துலில்லாஹ்)

உண்மையை நாடும் சகோதரர்கள் குறிப்பாக தௌஹீது சகோதரர்கள் இதை ஒப்புக் கொண்டு தங்களின் பிடிவாதத்தை விட்டு விலகி உண்மையை ஏற்க முன்வருவார்களா? எது எப்படியாயினும் இந்த காலத்தின் இமாமாக மஹ்தி(அலை) அவர்கள் ஒரு முன்னறிவிப்பு செய்துள்ளதையும் மக்களுக்குத் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

"உண்மை நிச்சயமாக சிறிது சிறிதாக வெளிவந்தே தீரும் பொய் ஓடி ஒளிந்து கொள்ளும் இதை வரக்கூடிய காலம் கண்டு உணரும்"

இந்த முன்னறிவிப்பு அழகிய முறையில் நிறைவேறி அஹ்மதிய்யா முஸ்லிம் ஜமாத்தின் உண்மை ஒளி வீசிக்கொண்டிருப்பதை நல் உள்ளம் கொண்ட உண்மையை நாடுபவர்கள் அறிந்து இந்த ஜமாத்தில் இணைந்துகொண்டிருக்கிரார்கள். கடின உள்ளம், வெறுப்பு, துவேஷம், கர்வம், அகம்பாவம் மற்றும் இறைவனால் உள்ளத்தில் முத்திரை குத்தப்பட்டவர்களும் இதனை மறுப்பதில் எவ்வித ஆச்சர்யத்திற்கும் இடமில்லை. அல்லாஹ் நேர்வழியை, சத்தியத்தை நாடுபவர்களுக்கு வழங்கியருள்வானாக, ஆமீன்.

Thursday, August 04, 2011

சப்மிட்டர்ஸ் அஸோஸியேஷனின் கூற்றுக்கு பதில் (அஹ்லே குர்ஆன்)


சென்னை சப்மிட்டர்ஸ் அஸோஸியேஷனின் நிர்வாகி அவர்களுக்கு நெல்லை மாவட்டம் சங்கரன் கோவில் அஹ்மதியா முஸ்லிம் ஜமாஅத்தின் உறுப்பினர் முஹம்மது அலி எழுதிய கடிதம் அஸ்ஸலாமு அலைக்கும், வரமத்துல்லாஹி வபரக்காத்துஹு.

நான் 2010 ஏப்ரல் மாத இறுதியில் சென்னைக்கு வந்திருந்தேன். அது சமயம் எண்கள் அஹ்மதி சகோதரர் ஒருவரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது அவர், சில தினங்களுக்கு முன் தாங்கள் எங்கள் ஜமாஅத் சகோதரர்களை கருத்து பரிமாற்றத்திற்கு அழைத்ததால் சில சகோதரர்களுடன் தங்களை சந்தித்து பேசிய விபரங்களை என்னிடம் கூறினார்கள்.

தாங்கள் தங்கள் தலைவர், ரஷாது கலீபா கம்ப்யூட்டர் மூலம் திருக்குர்ஆனை ஆய்வு செய்து அத்தௌபா என்ற அத்தியாயம் 128 வது வசனம் இடைச் செருகல் என்று கண்டுபிடித்ததாக கூறியிருக்கிறீர்கள். மேலும் அந்த வசனத்தில் ஹஸ்ரத் முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களை ரவூபுர் ரஹீம் என்று கூறப்பட்டிருக்கிறது. ரவூபுர் ரஹீம் என்ற பண்பு அல்லாஹ்விற்கு மட்டும் உரியது. அதை ஹஸ்ரத் நபி(ஸல்) அவர்களுக்கு இருப்பதாக அந்த வசனத்தில் வருவதால் அது ஷிர்க் என்ற இணை வைத்தல் ஆகும். எனவே அந்த வசனம் இடைச்செருகல்தான் என்றும் கூறியிருக்கிறீர்கள். தாங்கள் இவ்வாறு கூறியதாக எனது சகோதரர் என்னிடம் கூறியதும் நான் மிகப் பெரும் அதிர்ச்சி அடைந்தேன். நான் மட்டுமல்ல, உலகில் உள்ள எந்த முஸ்லிம் சகோதரரும் அதிர்ச்சி அடைவதுடன் மனவருத்ததிற்கும் உள்ளாவார் என்பது உறுதி.

திருக்குரானில் இருந்து ஒரு கேள்வி எழுந்தால் திருக்குரானிலிருந்தே அதற்கான பதில் கிடைக்கும் என்பது அஹ்மதியா முஸ்லிம் ஜமாஅத்திற்கு உறுதியான நம்பிக்கை இருக்கிறது. அதே போன்று எங்கள் சகோதரர் அதிலிருந்து அழகான ஒரு வசனத்தை உங்களிடம் எடுத்துக் கூறினார். இன்னா நஹ்னு நஸ்ஸல்னத் திக்ர வ இன்னா லஹு லஹாபிழூன் (15:10) நாமே இந்த குர்ஆனை இறக்கியிருக்கிறோம். நிச்சயமாக நாமே இதை பாதுகாத்து வருவோம்.

இந்த இறைவசனத்தின்படி இறுதிகாலம் வரை திருக்குரானை பாதுகாத்து வருவதாக அல்லாஹ் கூறியிருப்பதால் இதில் இடைச்செருகல் இப்போதும் கிடையாது. இனி எப்போதும் எவராலும் நுழைக்கவும் முடியாது ஏனென்றால் திருக்குர்ஆன் அல்லாஹ்வின் பாதுகாப்பில் இருப்பதால் அதனுடைய பரிசுத்ததன்மைக்கும், மகிமைக்கும் இறுதிகாலம் வரை பொறுப்பு ஏற்று அல்லாஹ் வாக்களித்திருக்கிறான். என்று எங்கள் சகோதரர் கூறியிருக்கிறார். தாங்கள் அந்த வசனத்தை ஏற்றுக் கொண்டாலும் அவருடைய விளக்கத்தை ஏற்றுக் கொள்ளாமல் நீங்கள் கூறிய விளக்கம், திருக்குர்ஆன் அல்லாஹ் இறக்கிய இறுதி வேதம் என்றும் இதற்குப் பின் வேறு மார்க்கமும் இல்லை. வேறு வேத நூலும் இல்லை. திருக்குர்ஆன் இறுதி காலம் வரை ஜீவித்திருக்கும் வேத நூல் ஆகும். ஆகவே இந்த குர்ஆனை இறுதி காலம் வரை நாமே பாதுகாத்து வருவோம் என்று நாம் அறிந்து கொள்வதற்காக இந்த இறை வசனத்தை இறக்கியிருக்கின்றான் என்று கூறியிருக்கிறீர்கள்.

அஹ்மதியா முஸ்லிம் ஜமாத்தின் உறுதியான நம்பிக்கை யாதெனின், ஹஸ்ரத் கத்தமுன்னபியீன் முஹம்மது நபி(ஸல்) அவர்களின் இறுதி காலம் வரை இறங்கிய இறை வசனங்களால் அவர்களின் காலத்திலேயே பரிபூரணமாக்கப்பட்ட பரிசுத்த வேதநூலாகிய திருக்குர்ஆனுக்கும், இன்று நம்முடைய நடைமுறையில் இருக்கும் திருக்குரானுக்கும் ஒரு மாற்றமும் இல்லை, அதாவது ஒரு எழுத்துக்கூட, ஒரு புள்ளி கூட அதில் சேர்க்கப்படவில்லை: எடுக்கப்படவுமில்லை. அல்லாஹ்வின் வார்த்தைப்பாடாகிய (15:10) இறைவசனத்தின் ஒளியில் திருக்குரானின் இடைச்செருகல் இல்லவேயில்லை என்று நாங்கள் உறுதியாக நம்பிக்கை வைத்துள்ளோம்.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்: "நிச்சயமாக நாம் குரானை(மனிதர்கள்) நினைவு கூர்ந்து அறிவுரை பெரும் பொருட்டு எளிதாக ஆக்கியுள்ளோம். எனவே அறிவுரையினைப் பெறுபவர் எவரேனும் உண்டா? (54:18)

மேற்கண்ட வசனத்தைப் பாருங்கள், மனிதர்கள் சிந்தித்து ஆராய்ந்து நல அறிவுரியாயினைப் பெற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என்று கூறுகிறது. ஆகவே நீங்கள் தக்வா என்னும் இறை அச்சத்துடன் (15:10) வசனத்தை சிந்தித்து ஆராய்ந்து பாருங்கள். அப்பொழுது குர்ஆனுடைய மகிமையும், பரிசுத்தத்தன்மையும் எத்தனை அற்புதமானது என்பதைப் புரிந்து கொள்வீர்கள். மேலும் திருக்குரானில் இடைச்செருகல் இல்லை என்பதையும் ஏற்றுக்கொள்வீர்கள். இறைவனுடைய படைப்பில் சிந்திக்கக்கூடிய தகுதியைப் பெற்றிருப்பது மனிதர்கள் மட்டுமே, மனிதர்கள் உருவாக்கிய எந்திரமகிய கம்ப்யூட்டரால் நிச்சயமாக சிந்திக்கமுடியாது என்பதை நியாபகத்தில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். சுமார் 1400 வருடத்திற்கு மேலாக திருக்குர்ஆன் அத்-தௌபா அத்தியாயத்தின் 128 வது வசனம் நிரந்தரமாக இருந்து வருகிறது. ஹஸ்ரத் நபி(ஸல்) அவர்களின் காலத்திற்கு பிறகு பல்லாயிரக்கணக்கான இறைநேசர்கள், அல்லாஹ்வுடன் தொடர்புகொண்ட வலிமார்கள் தோன்றியிருக்கிறார்கள். அவர்களில் எவரும் இந்த வசனத்தை இடைச் செருகல் என்று கூறவில்லை. ஆனால் தங்களுடைய தலைவர் கம்ப்யூட்டர் மூலம் இந்த 9:128 வசனம் இடைச் செருகல் என்று கண்டுபிடித்துள்ளார் என கூறுகிறீர்கள்.

எனவே இப்போது உங்கள் முன் ஒரு கேள்வியை வைக்கிறேன். திருக்குர்ஆன் 15:30 இல் உள்ள, நிச்சயமாக திருக்குரானை நாமே பாதுகாத்து வருவோம் என்ற வார்த்தைப்பாட்டின்படி இடைச்செருகல் ஏற்படாதபடி திருக்குரானின் மகத்துவத்தை அதனுடைய புனித தன்மையை அல்லாஹ் பாதுகாத்து வருகிறான் என்று நம்புகிறீர்களா? நீங்கள் குர்ஆன் 15:18 ஆயத்தின்படி சிந்தித்து ஆராய்ந்து திருக்குரானின் மகத்துவம், புனிதத் தன்மைக்கு இழிவு ஏற்படாத நல்ல முடிவுக்கு வருமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

அடுத்து ஹஸ்ரத் நபி(ஸல்) அவர்களை அல்லாஹ் பண்பாகிய ரவூபுர் ரஹீம் என்று கூறப்பட்டிருப்பது ஷிர்க் என்னும் இணைவைத்தல் ஆகும். எனவே, இந்த வசனம் இடைச்செருகல் என்று கூறியிருக்கிறீர்கள். அல்லாஹ்வின் படைப்புகளில் மனிதானைப் போன்ற சிறந்த படைப்பு வேறு இல்லை. "லகது ஹலக்னல் இன்ஸான பீ அஹ்ஸனி தக்வீம் மனிதனை நாம் சிறந்த முறையில் படைத்துள்ளோம் என்று அல்லாஹ் கூறியிருக்கிறான். (95:5)

அதைப் பற்றி சிறிது ஆராய்ந்து பார்க்கலாம் (ஹதீது குத்ஸியாக இவ்வாறு வருகிறது) ஹஸ்ரத் முஹம்மது நபி(ஸல்)அவர்களிடம் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: " நான் மறைவானப் புதையல் போன்று இருந்தேன், அதற்காக நான் மனிதனைப் படைத்தேன்". (மிஷ்காத்)

மேலும் ஹஸ்ரத் நபி(ஸல்) அவர்கள் தங்களின் உம்மத்திற்கு கட்டளையாகக் கூறுகிறார்கள்.
"நீங்கள் அல்லாஹ்வின் அழகிய ஸிபத் என்னும் நற்பண்புகளை ஏற்று நடக்க வேண்டும்." (மிஷ்காத்).

நற்பண்புகள் பற்றி நாம் அறிந்து அதனை நாம் ஏற்று நடக்க வேண்டும்.
திருக்குரானில் அல்லாஹ் தன்னுடைய சுமார் 100 சிபத்துக்கள் பற்றி அறிவித்திருக்கின்றான். அந்த பண்புகள் சிறப்பு பண்புகள் என்றும், நற்பண்புகள் என்றும் இரண்டு விதமாக உள்ளன. இதில் நற்பண்புகள் என்ற அழகிய பண்புகளை ஏற்று நடந்து இறை நேசர்கள் ஆகுவதற்கு தகுதியனவர்களாக மனிதர்களை அல்லாஹ் படைத்திருக்கின்றான். ஹஸ்ரத் நபி(ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் அழகிய பண்புகள் அனைத்தையும் முழுமையாக ஏற்று மனித குளம் அனைத்திற்கும் முன் மாதிரியாக நடந்து காட்டியிருப்பதால், அல்லாஹ் அவர்களை ரவூபுர் ரஹீம் என்று மேன்மைப்படுத்தி கூறியிருக்கிறான். ஹஸ்ரத் முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களின் உம்மத்தியாகிய நாமும் அந்த நற்பண்புகளை ஏற்று நடந்து உண்மையான நம்பிக்கையாளர்களாக, உண்மையான நல்லடியார்களாக ஆகுவதற்கு முயற்சி செய்யவேண்டும். மனிதர்கள் அந்த நற்பண்புகளை எவ்வளவு முழுமையாக ஏற்று நடந்தாலும் அது எல்லைக்கு உட்பட்டதே ஆகும். ஆனால் அல்லாஹ்விடம் அந்த பண்புகள் எல்லையற்றதாகும் என்று நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அடுத்து அல்லாஹ்வின் சிறப்புப் பண்புகளை அல்லது வேறு படைப்பினங்களுக்கோ இருப்பதாக கூறுவது 'ஷிர்க்' என்னும் இணைவைத்தல் ஆகும். உதாரணமாக, அல்லாஹ் ஹையுல் கையூம். இதில் அல்ஹை, 'அல்-கையூம்' என்ற சிறப்புப் பண்புகள் இருக்கின்றன. அல்ஹய்யு என்றால் அல்லாஹ் என்றென்றும் ஜீவித்திருப்பவன். அல் கய்யூம் என்றால் மாற்றமே இல்லாமல் நிலைத்திருப்பவன். இந்த அல்ஹையும் என்ற சிபத்துகளை எவருக்கு கொடுத்தாலும் நிச்சயமாக அது ஷிர்க் ஆகிவிடும். அடுத்து அல்லாஹ் யாவற்றையும் அறிந்தவன் என்ற அல் - அலீம் என்ற பண்பையும் எவருக்கு கொடுத்தாலும் அது ஷிர்க் ஆகும். இதைப் போன்ற சிறப்புப் பண்புகள் பல உள்ளன. அவற்றை அல்லாஹ்வை தவிர எவருக்கு கொடுத்தாலும் அது இணை வைத்தல் ஆகிவிடும். அடுத்து திருக்குரானில் ஒரு கேள்வி எழுந்தால் அதற்கு திருக்குரானில் இருந்தே பதில் கிடைக்கும் என்று கூறியிருக்கிறேன். அதற்க்கான சில எடுத்துக் காட்டுகளை கூறுகிறேன். அல்லாஹ்வின் நற்பண்புகளில் ஒன்று அல்-ஹலீம், இதன் பொருள் அல்லாஹ் இரக்கமானவன், மென்மையானவன், அமைதியானவன் என்பதாகும். அத்-தௌபா அதிகாரத்தின் 114 வது வசனத்தைப் பாருங்கள். அதில் ஹஸ்ரத் இப்ராஹீம்(அலை) அவர்களை ஹலீம் என்ற பண்பு உள்ளவராக இருக்கிறார் என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். (9:114) தங்களுடைய கூற்றின்படி இந்த வசனத்தை ஷிர்க் என்று கூறி நீக்கிவிடுவீர்களா? (நவூதுபில்லாஹ் மின்ஹா)

அடுத்து, அல்லாஹ் அல் -அஹ்ப்வு என்ற பண்பு உடையவன், அடியார்கள் எவ்வளவு பாவம் செய்திருந்தாலும், திருந்தி, மனம் உருகி மன்னிப்பை வேண்டினால், அல்லாஹ் இந்த அஹ்ப்வு என்ற பண்பின் மூலம் மன்னிக்கின்றான். நீங்கள் அல்-அஹ்ராப் 200 வது வசனத்தைப் பாருங்கள்.
அதில் ஹஸ்ரத் நபிகள் நாயகம்(ஸல்) அவர்களிடம் அல்லாஹ் கூறுகிறான். (நபியே நீர்) அஹ்ப்வு என்ற (சிபத்தாகிய) மன்னிப்பை கடைபிடிப்பீராக என்று கூறப்பட்டிருப்பதை கவனியுங்கள். (7:200) இந்த வசனத்தை ஷிர்க் என்று கூறுவீர்களா? மேலும் அஸ்-ஸபூர், அதாவது அல்லாஹ் பொறுமையாளன். நம்பிக்கையலர்களுக்கான ஒரு இறை கட்டளையாக பொறுமையையும், தொழுகையையும் மேற்கொண்டு (அல்லாஹாவிடம்) உதவி தேடுங்கள் (2:46) என்று வருகிறது. அல்லாஹ்வின் பண்பாகிய பொறுமையை ஏற்று நடக்காதவன் சிறந்த மனிதனாக, ஸாலிஹீனாக இருக்க முடியுமா? மேலும் அல்லாஹ்வின் நற்பண்பில் இருக்க முடியுமா? மேலும் அல்லாஹ்வின் நற்பண்பில் ஒன்று அல்-அத்ல் என்பதாகும். இதன் பொருள் அல்லாஹ் நீதியானவன். திருக்குரானில் சில இடங்களில் இந்த அத்ல் என்ற பண்பை நம்பிக்கையாளர்கள் ஏற்று நடக்க வேண்டும் என்ற கட்டளை இருக்கிறது.

இவ்வாறு இன்னும் பல ஆதாரங்கள் திருக்குரானில் எடுத்துக் காட்டலாம். ஆனால் மேலே குறிப்பிட்ட சான்றுகள் உங்கள் கருத்துக்களை மாற்றுவதற்கு போதுமானவையாக இருக்கும் என்ற அபிப்ராயத்துடன் எனது நிருபத்தை நிறைவு செய்கிறேன். மேலும் உங்களிடம் பணிவுடன் ஒரு செய்தியைக் கூறுகிறேன். அதாவது நபி (ஸல்) அவர்கள் மூலம் நமக்கு கிடைத்த இஸ்லாம் மார்கத்தின் மகிமை, புனிதத் தன்மை அழகு பற்றி தெளிவாக அறிந்து கொள்ள அஹ்மதிய்யா முஸ்லிம் ஜமாத்துடன் தொடர்புகொள்ளும்படி கேட்டுக் கொள்கிறேன். வஸ்ஸலாம் முஹம்மது அலி, சங்கரன் கோயில்